Jak ustalam gatunek stali i normę w paszporcie produktu?

Co konkretnie musisz zrobić

Czego się od Ciebie oczekuje

ESPR określa w artykule 10, że produktpasaż zawiera informacje o produkcie wynikające z mającej zastosowanie delegowanej ustawy dla tej grupy produktów. W przypadku stali i półproduktów z żelaza ta ustawa jeszcze nie istnieje, ale logika artykułu 10 już daje kierunek: paszport musi jednoznacznie ustalić tożsamość produktu, a rodzaj stali i norma powinny być w tym zawarte w większości opracowań praktycznych. To, co to praktycznie oznacza, dzieli się na kilka rozpoznawalnych obowiązków.

Jednoznaczna identyfikacja produktu

Paszport, który mówi "stal" bez rodzaju i normy, nie spełnia idei stojącej za artykułem 10: dane muszą opisywać konkretny produkt, a nie kategorię produktu. Dla przedsiębiorstwa liczącego 10 do 100 pracowników oznacza to, że oznaczenie normy (na przykład norma EN) i oznaczenie rodzaju stali razem tworzą jedną stałą parę danych, która jest wprowadzana na nowo przy każdej partii, a nie ustanawiana jednorazowo dla całego asortymentu. W przedsiębiorstwie handlowym mającym wielu dostawców istnieje ryzyko, że to oznaczenie będzie zapisywane inaczej u każdego dostawcy — jeden podaje normę, drugi tylko nazwę handlową. Należy to sprowadzić do jednego spójnego oznaczenia przed zestawieniem paszportu.

Ustalenie źródła oznaczenia

Typ stali i norma nie biorą się znikąd: zwykle znajdują się na zaświadczeniu z badań lub dokumentacji towarzyszącej producenta. Dla przedsiębiorstwa przetwarzającego oznacza to, że musi istnieć stałe miejsce, z którego pochodzą te dane, i że miejsce to pozostaje identyfikowalne. Jak zaświadczenie z badań 3.1 odnosi się do paszportu produktu jest pytaniem, które nie jest niewiążące: zaświadczenie jest często jedynym uzasadnieniem, które przedsiębiorstwo samo nie może ponownie ustalić, ponieważ skład metalurgiczny nie jest mierzony na hali produkcyjnej, ale u producenta.

Zachowanie powiązania z innymi danymi w paszporcie

Gatunek stali i norma nie istnieją niezależnie od innych pól. Które pierwiastki stopowe muszą być zgłaszane, zależy od gatunku stali, który został podany, a rozbieżność między tymi dwoma polami jest jednym z najczęstszych źródeł pasportu, który merytorycznie nie jest prawidłowy. Przegląd które dane znajdują się w paszporcie produktu stali pokazuje, że gatunek stali i norma nie istnieją w izolacji, ale stanowią podstawę, na której wypełniane lub sprawdzane są inne pola.

Możliwość śledzenia podczas przetwarzania i odsprzedaży

Półfabrykat, który jest przetwarzany — cięty, walcowany, spawany w nową część — czasami zmienia formę, ale niekoniecznie gatunek stali. Dla firm, które kupują i odsprzedają lub przetwarzają półfabrykaty, oznacza to, że oznaczenie normy oryginalnej partii musi pozostać rozpoznawalne w pasporcie produktu przetworzonego, nawet jeśli forma fizyczna nie przypomina już tego, co zostało zakupione.

Gdzie dzieje się źle w praktyce

Pierwszą powtarzającą się sytuacją jest norma zapisana bez wersji ani roku, podczas gdy normy są okresowo weryfikowane. "EN 10025" bez dalszych szczegółów mówi mniej niż pełne oznaczenie z częścią i rokiem, a przy kontroli ta różnica jest istotna.

Druga sytuacja: nazwa handlowa gatunku stali (na przykład z własnymi markami producenta) jest używana w pasporcie zamiast znormalizowanego oznaczenia. Dla własnej administracji jest to wygodne, ale dla pasportu, który musi być odczytany przez łańcuch stron, jest to niewystarczające, ponieważ nie każdy odbiornik może powiązać nazwy marki z normą podstawową.

Trzecia sytuacja powstaje z mieszanych partii: różne zwoje lub pręty z tego samego zamówienia, ale nie z tego samego liczu, z małymi odchyleniami, które nie wszystkie mieszczą się pod dokładnie tym samym oznaczeniem normy. Czy przyjmuje się wtedy jedną normę dla całej partii, podczas gdy część jest tuż poza nią? To pytanie, które musi być rozstrzygnięte przed wysyłką, a nie posteriormente.

Czwartą sytuacją jest rozbieżność między gatunkiem stali a normą podczas przewozu przez pośrednika handlowego. Oryginalne oznaczenie producenta nie jest przeniesione bezbłędnie lub jest uproszczone "dla czytelności" — w rezultacie oznaczenie w paszporcie nie odpowiada już temu, co znajduje się na podstawowym certyfikacie.

Piąta, bardziej administracyjna sytuacja: norma jest prawidłowo zarejestrowana przy tworzeniu paszportu, ale nie jest aktualizowana, gdy norma zostaje zmieniona, a partia nadal znajduje się w magazynie. Pytanie o to, jak aktualne muszą być dane w paszporcie, dotyczy nie tylko składu lub pochodzenia, ale równie dobrze samego oznaczenia normy; patrz objaśnienie do jak aktualne muszą być dane w paszporcie produktu.

Co możesz dokumentować

• Ustalone wewnętrzne sposoby zapisywania gatunku stali i normy, w tym wersje i rok normy, aby każda partia była opisywana w ten sam sposób, niezależnie od tego, kto dostarczył oznaczenie.
• Odwołanie się do podstawowego certyfikatu badania dla każdej partii, aby oznaczenie w paszporcie można było prześledzić do dokumen­tu możliwego do sprawdzenia.
• Przegląd dostawców i formy, w jakiej dostarczają oni gatunek stali i normę (certyfikat, dokument transportowy, markę własną), aby rozbieżności między dostawcami były widoczne przed wpisom do paszportu.
• Instrukcja postępowania w przypadku mieszanych partii: kiedy partię można a kiedy nie można łączyć pod jednym wspólnym oznaczeniem normy.
• Punkt kontrolny przy zmianach norm, powiązany z wewnętrznym rejestrem magazynowym, aby oznaczenie, które zostało zmienione, nie było przeniesione bez zmian do nowego paszportu.
• Ustalona umowa dotycząca powiązania między gatunkiem stali, normą a zgłaszanymi pierwiastkami stopowymi, aby pola te były zawsze sprawdzane łącznie podczas kontroli wewnętrznej, a nie wypełniane niezależnie od siebie.