Ik verkoop staal onder mijn eigen merk — welke verplichtingen krijg ik?
Onder eigen merk verkopen maakt je verantwoordelijk als fabrikant
Wie staal onder een eigen merk op de markt brengt, wordt voor de ESPR in de meeste gevallen gelijkgesteld aan de fabrikant — ook als het materiaal zelf ergens anders is geproduceerd. Dat betekent dat de verplichtingen die normaal bij de fabrikant liggen, dan bij de eigen-merkverkoper terechtkomen: zorgen dat het product voldoet aan de eisen die voor die productgroep gelden, en zorgen dat het digitaal productpaspoort er is en klopt. De achterliggende gedachte is simpel: de markt moet weten wie aanspreekbaar is op een product, en dat is degene wiens naam of merk erop staat.
Voor eigen merk, niet voor gewone doorverkoop
Dit onderscheid is precies waar de meeste vragen over gaan. Wie staal doorverkoopt onder de naam en het merk van de oorspronkelijke fabrikant of importeur, blijft in de regel handelaar of distributeur — met eigen verplichtingen, maar niet die van de fabrikant. Zet iemand echter een eigen merk, beeldmerk of naam op het product of de bijbehorende documentatie, dan verschuift dat beeld. Ook een ingrijpende bewerking van een product dat al op de markt is — waardoor het in feite een ander product wordt — kan ertoe leiden dat degene die dat doet als fabrikant wordt aangemerkt. Puur herverpakken, ompakken of onder eigen naam factureren zonder het merk op het product zelf te veranderen, is een andere situatie dan het echt onder eigen merk in de handel brengen; waar precies de grens ligt tussen deze gevallen, staat beschreven in de tekst van de verordening zelf en is niet in algemene termen te vangen.
Nog geen vaste ingangsdatum, wel een vaststaand traject
Er is nog geen datum waarop deze verplichting voor staal en ijzerproducten daadwerkelijk gaat gelden. Wat vaststaat, is het traject: de Europese Commissie werkt de ESPR productgroep voor productgroep uit met gedelegeerde handelingen, volgens het werkplan voor de periode 2025-2030. Voor de eerste gedelegeerde handeling wordt 2026 verwacht, en verplichtingen gaan doorgaans pas achttien maanden na publicatie van zo'n handeling in. Zodra er een gedelegeerde handeling voor ijzer en staal is gepubliceerd, wordt de exacte datum hier vermeld. Tot die tijd is er geen wettelijke verplichting tot een digitaal productpaspoort voor deze productgroep, en is dit vooral relevant om nu al te weten hoe de rolverdeling er straks uitziet.
Hoe dit in de praktijk uitpakt
Wie staal onder eigen merk verkoopt of gaat verkopen, doet er verstandig aan eerst helder te krijgen of de eigen situatie onder "fabrikant" valt volgens de definitie in de ESPR, en niet onder "distributeur" of "importeur" — dat is de eerste vraag, want de vervolgstappen verschillen daarna sterk. Is dat het geval, dan is de tweede stap nagaan welke gegevens nodig zijn om het paspoort samen te stellen: samenstelling, herkomst, bewerkingen, en de gegevens die de oorspronkelijke producent of importeur al heeft vastgelegd. Die gegevens moeten ergens vandaan komen, en als de eigen-merkverkoper niet zelf de fysieke producent is, betekent dat in de praktijk afspraken maken met de partij die het staal daadwerkelijk vervaardigt of importeert over het aanleveren van die onderliggende informatie. De derde stap is het regelen van de techniek: hosting van het paspoort voor de vereiste periode en een QR-datadrager op of bij het product — iets waar een platform als dit bij helpt, maar dat inhoudelijk begint bij de vraag wie welke gegevens levert. Wie nu al onder eigen merk verkoopt, hoeft dit proces niet per se nu al in te richten, maar kan wel vast in kaart brengen welke ketenpartners welke gegevens hebben, zodat er geen vertraging ontstaat zodra de verplichting daadwerkelijk ingaat.
Waar dit uit volgt: artikel 27 van de ESPR
Deze rolverdeling volgt uit artikel 27 van de ESPR (Verordening (EU) 2024/1781), dat de verplichtingen van fabrikanten beschrijft en regelt wanneer een andere marktdeelnemer in de keten — zoals iemand die een product onder eigen naam of merk op de markt brengt — voor de toepassing van de verordening als fabrikant wordt aangemerkt. De precieze voorwaarden en uitzonderingen staan in de tekst van dat artikel zelf, die te raadplegen is via EUR-Lex.
Wie nu al onder eigen merk staal verkoopt, kan het beste beginnen met het navragen bij de eigen leveranciers welke productgegevens zij vastleggen en of zij bereid zijn die gegevens te delen zodra dat nodig wordt — dat scheelt tijd op het moment dat de verplichting daadwerkelijk ingaat.
Waar dit op gebaseerd is
De verordening zelf staat op EUR-Lex. Wij verwijzen per bewering; u hoeft ons niet te geloven.
Wat u concreet moet doen
Wat er van u wordt verwacht
Staal onder eigen merk verkopen betekent, in de ogen van de ESPR, meestal iets anders dan alleen "je logo op de verpakking zetten". Wie zijn naam of merk aan een product verbindt, kan daardoor in de rol van fabrikant terechtkomen — met de verplichtingen die daarbij horen volgens artikel 27 van de ESPR (Verordening (EU) 2024/1781). Of dat in een concreet geval ook zo is, hangt af van wat er feitelijk gebeurt met het product voordat het onder het eigen merk de deur uitgaat; ben ik importeur of fabrikant volgens de ESPR? gaat dieper in op dat onderscheid. Hieronder de verplichtingen die bij die fabrikantsrol horen, en wat ze in de praktijk betekenen voor een bedrijf met tien tot honderd medewerkers.
Zorgen dat het product aan de eisen voldoet
De fabrikant is er verantwoordelijk voor dat het product voldoet aan de eisen die voor die productgroep gelden, inclusief de gegevens die straks in het digitale productpaspoort moeten staan. Voor een staalhandel of verwerker die onder eigen merk verkoopt, betekent dit dat de eigen naam op het product niet vrijblijvend is: de herkomst en samenstelling van het staal moeten kloppen, ook als het materiaal zelf van een toeleverancier komt. Een bedrijf van deze omvang heeft meestal geen eigen laboratorium, maar wel iemand nodig die de technische documentatie van de oorspronkelijke producent controleert en bewaart voordat het eigen merk erop gaat.
Technische documentatie opstellen en bewaren
Er moet documentatie zijn waaruit blijkt dat het product aan de eisen voldoet, en die documentatie moet beschikbaar zijn voor toezicht. In de praktijk komt dit neer op een dossier per productgroep of per partij: certificaten van de staalproducent, samenstellingsgegevens, en de onderliggende gegevens voor het productpaspoort. Voor een mkb-bedrijf is dit vaak het punt waarop blijkt dat de eigen administratie niet is ingericht op dossiervorming per product — iets dat met een vast sjabloon per productlijn te ondervangen is.
Het productpaspoort en de conformiteit laten volgen
Wie als fabrikant geldt, is er verantwoordelijk voor dat het paspoort er is en klopt, ook wanneer het samenstellen ervan wordt uitbesteed. Ferropas stelt het paspoort samen uit de gegevens die worden aangeleverd, maar de verantwoordelijkheid voor de juistheid van die gegevens ligt bij degene die als fabrikant optreedt. Dat onderscheid tussen "laten opmaken" en "verantwoordelijk zijn" is precies waar wie is verantwoordelijk voor het productpaspoort van staal? verder op ingaat.
Correctieve maatregelen bij non-conformiteit
Als blijkt dat een product niet aan de eisen voldoet, wordt van de fabrikant verwacht dat er actie wordt genomen — herstel, terugroepen of anderszins. Voor een bedrijf dat onder eigen merk verkoopt, betekent dit dat er een lijn moet zijn tussen de eigen klantenadministratie en de partijgegevens van de oorspronkelijke producent, zodat een probleem bij de bron ook bij de eigen afnemers te traceren is.
Identificatie en bereikbaarheid
De fabrikant moet naam, geregistreerde handelsnaam of merk en contactgegevens op het product of de begeleidende documentatie vermelden. Dit is administratief de lichtste verplichting, maar wel een die vaak wordt vergeten bij kleinere series of bij verkoop via een tussenpartij — wat betekent het productpaspoort als ik staal via een online marktplaats verkoop? beschrijft een vergelijkbare situatie waarin de traceerbaarheid van de verkoper in het geding komt.
Waar het misgaat in de praktijk
Een handelaar laat een importeur staalplaten leveren, plakt er een eigen sticker op en verkoopt het door onder eigen artikelnummer — zonder te beseffen dat dit de fabrikantsrol met zich mee kan brengen, en niet die van distributeur.
Een verwerker bewerkt aangeleverd staal licht (op maat snijden, coaten) en verkoopt het onder eigen merk, terwijl de onderliggende samenstellingsgegevens van de oorspronkelijke producent nooit zijn opgevraagd of bewaard.
Een bedrijf gaat ervan uit dat de leverancier "het paspoort wel regelt", terwijl de leverancier alleen levert aan wederverkopers en zelf geen eindklantrelatie of merkverantwoordelijkheid heeft.
Bij een private-label deal wordt mondeling afgesproken wie welk deel van de documentatie aanlevert, maar bij een klacht achteraf is niet meer te achterhalen wie welke gegevens heeft gecontroleerd.
Een bedrijf verkoopt hetzelfde eigen-merk product zowel via de eigen groothandel als via een externe marktplaats, en behandelt beide kanalen als identiek — terwijl de verplichtingen per verkoopkanaal kunnen verschillen.
Wat u kunt vastleggen
- Een leveranciersovereenkomst waarin staat wie de technische documentatie en samenstellingsgegevens aanlevert, en wie deze controleert voordat het eigen merk wordt toegevoegd.
- Een intern dossier per productlijn met certificaten, testresultaten en de gegevens die in het productpaspoort terugkomen.
- Een vaste werkwijze voor het aanleveren van gegevens aan Ferropas, zodat het paspoort steeds op dezelfde manier wordt samengesteld en gecontroleerd.
- Afspraken over aansprakelijkheid tussen de oorspronkelijke producent en de partij die onder eigen merk verkoopt, voor het geval er onjuiste gegevens in het paspoort terechtkomen — een onderwerp dat verder wordt uitgewerkt in wie is aansprakelijk als er foute gegevens in het productpaspoort staan.
- Een overzicht van de eigen personeelscapaciteit voor deze taken, of een besluit om dit uit te besteden — iets wat nader wordt besproken in heb ik extra personeel nodig voor het productpaspoort of kan ik het uitbesteden.
- Een procedure voor het geval van non-conformiteit: wie neemt contact op met welke klant, en welke gegevens zijn daarvoor nodig.
Dit is geen juridisch advies. Deze pagina geeft algemene informatie over de regelgeving waar dit platform over gaat. Wij kennen uw situatie niet. Bij twijfel over uw eigen geval raadpleegt u een jurist of de bevoegde toezichthouder.
Geschreven met AI op basis van de bronnen hierboven, gecontroleerd door een mens op 2026-08-22. Klopt er iets niet? Laat het weten — correcties krijgen voorrang.