Które produkty sektora stalowego podlegają ESPR?

Półfabrykaty z żelaza i stali podlegają zasadniczo ESPR

Blachy, profile, rury, pręty, drut i inne półfabrykaty z żelaza i stali podlegają zasadniczo ESPR, ponieważ rozporządzenie ma zastosowanie do produktów fizycznych wprowadzanych na rynek lub oddawanych do użytku — a pojęcie to wyraźnie obejmuje również komponenty i produkty pośrednie (artykuł 1 i artykuł 2 ESPR, Rozporządzenie (UE) 2024/1781). Nie oznacza to, że dla stali obowiązują już konkretne wymogi. ESPR to rozporządzenie ramowe: określa ono, które rodzaje produktów podlegają jej zakresowi, ale rzeczywiste wymogi — takie jak cyfrowy paszport produktu, minimalna zawartość materiałów pochodzących z recyklingu lub wymogi dotyczące zrównoważonego rozwoju — ustalone będą dla każdej grupy produktów osobno. W przypadku żelaza i stali krok ten nie został jeszcze podjęty. Odpowiedź na pytanie "czy podlega" należy zatem czytać w dwóch warstwach: pod względem zakresu stosowania, tak; pod względem konkretnego obowiązku, nie jeszcze.

Co liczy się jako produkt, a co nie

ESPR jest skierowana do osób, które wprowadzają towary fizyczne na rynek europejski: producentów, importerów i, w konsekwencji, stron, które dalej przetwarzają lub odsprzedają te produkty. Pod pojęciem "produkt" rozumie się każdy przedmiot fizyczny wprowadzany na rynek lub oddawany do użytku, w tym komponenty i produkty pośrednie (artykuł 2). Blacha stalowa, która ma być dalej przetwarzana na komponent konstrukcyjny, liczy się zatem jako produkt w rozumieniu rozporządzenia, nawet jeśli nie jest produktem końcowym dla konsumenta.

Liczba kategorii wyraźnie wyłączona z zakresu stosowania: artykuły spożyteczne, pasze, leki, rośliny i zwierzęta żywe, produkty pochodzenia ludzkiego oraz produkty roślin lub zwierząt bezpośrednio związane z ich przyszłym rozmnażaniem (artykuł 1). Żaden z tych wyjątków nie dotyczy sektora stalowego. W przypadku żelaza i stali jako kategorii materiałowej nie ma ogólnego zwolnienia — kwestia, czy coś podlega ESPR, jest dla tego sektora raczej kwestią "kiedy" niż "czy".

Brak ustalonej daty dla żelaza i stali

Kiedy konkretne obowiązki dla żelaza i stali wejdą w życie, nie jest jeszcze ustalone. Sam ESPR jest już w mocy jako rama, ale wymogi materialne dla każdej grupy produktów będą wynikać z odrębnych, mających być jeszcze ustanowionych przepisów. Dla żelaza i stali taki przepis nie został jeszcze opublikowany. Do tego czasu dla tej grupy produktów nie obowiązują żadne wymogi na podstawie ESPR — zakres stosowania jest jasny, ale jego zawartość jeszcze nie.

Gdy tylko dla żelaza i stali opublikowany zostanie konkretny przepis, ten przepis sam będzie określać, od kiedy obowiązki wejdą w życie i jakie dane muszą być zawarte w paszporcie produktu. Platforma ta monitoruje publikację tego przepisu i aktualizuje datę zaraz po jej ustaleniu.

Co to oznacza dla pracowników sektora stalowego

Pierwszy krok to sprawdzenie, czy produkt jest wprowadzany na rynek lub oddawany do użytku — w przypadku półfabrykatów z żelaza i stali jest to prawie zawsze przypadek, a tym samym produkt podlega zakresowi artykułu 1. Drugi krok to sprawdzenie, czy ma zastosowanie jedno z wyjątków z artykułu 1; w praktyce dla stali i żelaza zwykle tak nie jest. Trzeci krok to sprawdzenie, czy został już opublikowany konkretny przepis dla żelaza i stali, który określi wymogi — na razie tak nie jest. Dopóki tak będzie, nie będzie wymagana żadna konkretna czynność na podstawie ESPR, ale warto już teraz dokonać przeglądu dostępnych danych dotyczących pochodzenia, składu i obróbki produktu, ponieważ przyszły paszport produktu będzie opierać się na tych danych. Gdy tylko konkretny przepis będzie dostępny, przepis ten określi kolejne kroki: jakie dane są potrzebne, w jakiej formie i od kiedy.

Podstawa: artykuł 1 i artykuł 2 ESPR

To, że półprodukty ze stali i żelaza wpadają w zakres stosowania ESPR, wynika z kombinacji artykułu 1, który określa przedmiot i zakres stosowania rozporządzenia, w tym wykaz kategorii wyłączonych, oraz artykułu 2, który definiuje pojęcie "produktu" jako każdy fizyczny przedmiot wprowadzany do obrotu lub wprowadzany do użytku, łącznie z częściami składowymi i produktami pośrednimi. Oba artykuły można znaleźć w oficjalnym tekście Rozporządzenia (UE) 2024/1781 w rejestrze EUR-Lex.

Jeśli ktoś chce już teraz przygotować się do wdrożenia, najlepiej zacząć od uporządkowania własnych danych produktu — pochodzenia, składu, obróbki — tak aby później były łatwe do umieszczenia w paszporcie produktu, i obserwować tę stronę, aby poznać moment, w którym dla stali i żelaza zostanie opublikowana konkretna regulacja.

Na czym opiera się ta informacja

Samo rozporządzenie znajduje się na EUR-Lex. Informujemy o każde stwierdzeniu; nie musisz nam ufać.

Co konkretnie musisz zrobić

Czego się od Ciebie oczekuje

ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) to rozporządzenie ramowe. Oznacza to, że artykuł 1 określa zakres stosowania w szerokim sensie — prawie wszystkie produkty fizyczne wprowadzane na rynek UE mogą w zasadzie podlegać przepisom — ale samo rozporządzenie nie wskazuje jeszcze, które grupy produktów faktycznie muszą być wyposażone w kartę produktu. Dla sektora stalowego jest to obecnie istota sprawy: ustawa umożliwiająca to już istnieje, ale które dokładnie rodzaje produktów stalowych będą obowiązkowe, nie zostało jeszcze określone.

Sprawdzenie, czy produkt "kwalifikuje się" na mocy artykułu 1

Artykuł 1 rozporządzenia ESPR opisuje przedmiot i zakres tego rozporządzenia: dobra fizyczne wprowadzane do obrotu lub wprowadzane do użytku. Dla handlu stalą lub przetwórcy metali zatrudniającego od 10 do 100 pracowników oznacza to przede wszystkim, że własny katalog produktów można wdrożyć: które półfabrykaty są przedmiotem obrotu, w jakiej formie (płyta, rura, profil, pręt) i do kogo są dostarczane. Ten przegląd nie jest sam w sobie wymogiem ustawowym, ale jest praktycznym pierwszym krokiem, aby później szybko móc zobaczyć, które grupy produktów dotykają tego, co będzie zawarte w aktach delegowanych.

Rozpoznanie definicji z artykułu 2 we własnej działalności biznesowej

Artykuł 2 rozporządzenia ESPR zawiera definicje pojęć takich jak "produkt", "uczestnik rynku" i "wprowadzenie do obrotu". Definicje te będą częściowo decydować, czy przedsiębiorstwo będzie uważane za producenta, importera lub dystrybutora — a ta rola z kolei decyduje, kto jest odpowiedzialny za dostarczenie danych karty. Przedsiębiorstwo handlowe, które tylko odsprzedaje stal bez przetwarzania, zwykle ma inną pozycję niż przetwórca, który przetwarza półfabrykaty w nowy produkt. Warto już teraz rozpoznać ten podział ról, aby uniknąć zamieszania w momencie, gdy zobowiązania stają się konkretne.

Oczekiwanie na akt delegowany dla własnej grupy produktów

Ponieważ samo rozporządzenie ESPR nie wskazuje grup produktów, odbywa się to poprzez akt delegowany. Dla stali i półfabrykatów żelaznych nie ustalono jeszcze, kiedy i w jakiej formie to nastąpi. Co przedsiębiorstwo może tutaj zrobić, to nie wyprzedzać merytorycznie wymogów, które jeszcze nie istnieją, ale śledzić, kiedy zostanie uwzględniona własna kategoria produktów. Patrz również pytanie kiedy karta produktu staje się obowiązkowa dla stali.

Rozróżnianie między półfabrykatem a produktem końcowym

Punktem powracającym jest fakt, że status produktu może się zmienić w miarę jego dalszego przetwarzania. Stal, która opuszcza fabrykę jako płyta, to coś innego niż część, która z niej powstaje później w przedsiębiorstwie budowlanym. Kto nie ma tego rozróżnienia wyraźnie, ryzykuje umieszczenie zobowiązań przy złej stronie łańcucha. Ten temat jest opracowany dalej w pytaniu czy karta produktu dotyczy półfabrykatów stalowych.

Gdzie dzieje się źle w praktyce

Przedsiębiorstwo zakłada, że "ESPR jeszcze nie ma zastosowania" i zatrzymuje wszelkie przygotowania, podczas gdy rozporządzenie ramowe już określa, kto jest uważany za uczestnika rynku, gdy pojawi się akt delegowany.
Handel stalą zakłada, że coś muszą robić tylko producenci i nie zauważa, że również importerzy i dystrybutorzy uzyskują rolę, gdy ich grupa produktów zostanie wskazana.
Przetwórca metali traktuje przetworzony półfabrykat jako "zwykły materiał" bez zbadania, czy przetwarzanie plasuje produkt w innej kategorii.
Przedsiębiorstwo myli ogólne zobowiązania ESPR z konkretnymi wymogami ustalanymi dla każdej grupy produktów i myśli, że obowiązują już konkretne wymogi dotyczące danych, podczas gdy pojawiają się one dopiero z aktem delegowanym.
Przedsiębiorstwo z małym zespołem zostawia sprawę, ponieważ "to dotyczy tylko dużych producentów", bez sprawdzenia, czy własna skala faktycznie ma znaczenie dla zastosowania.

Co możesz dokumentować

Przegląd produktów, którymi przedsiębiorstwo handluje lub przetwarza, z podaniem dla każdego produktu formy (płyta, rura, profil, pręt) i stopnia przetworzenia.
Uwaga dotycząca własnej roli w łańcuchu (producent, importer, dystrybutor lub przetwórca) na podstawie definicji zawartych w artykule 2 ESPR.
Stała umowa dotycząca okresowego sprawdzania, czy została opublikowana delegowana uchwała dotycząca własnej grupy produktów.
Dane kontaktowe i ustalenia z dostawcami dotyczące tego, kto zarządza danymi na temat pochodzenia i składu stali, w przewidywaniu pytania. jakie dane znajdują się w paszporcie produktu ze stali.
Krótkie wyjaśnienie wewnętrzne dla pracowników dotyczące różnicy między ESPR jako rozporządzeniem ramowym a wymogami specyficznymi dla produktu, które mają z niego wynikać, ewentualnie na podstawie pytania. co zmienia ESPR dla sektora stali.

To nie jest porady prawna. Ta strona zawiera ogólne informacje na temat przepisów, których dotyczy ta platforma. Nie znamy Twojej sytuacji. W razie wątpliwości dotyczących Twojego przypadku skonsultuj się z prawnikiem lub właściwym organem nadzoru.

Napisane przy użyciu AI na podstawie źródeł powyżej, sprawdzone przez człowieka dnia 2026-08-22. Coś się nie zgadza? Daj nam znać — korekty mają pierwszeństwo.