Ποια κραματικά στοιχεία πρέπει να δηλώσω;

Τι πρέπει να κάνετε συγκεκριμένα

Τι αναμένεται από εσάς

Σωστή και πλήρης μεταφορά της σύνθεσης

Το άρθρο 7 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781) αναφέρει τη σύνθεση υλικού ως πληροφορία που μπορεί να είναι σχετική για μια ομάδα προϊόντων. Για χάλυβα και σίδηρο, αυτό σημαίνει στην πράξη ότι τα κραματικά στοιχεία που καθορίζουν τις ιδιότητες του υλικού — όπως χρώμιο, νικέλιο, μολυβδαίνιο, μαγγάνιο ή βανάδιο — πρέπει να είναι ανιχνεύσιμα μέχρι το διαβατήριο. Ποια στοιχεία ακριβώς αναφέρονται και σε ποια μορφή (ποσοστό, εύρος, ελάχιστο/μέγιστο), θα αναπτυχθεί ανά ομάδα προϊόντων στην εκτελεστική πράξη που δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί. Για μια επιχείρηση με 10 έως 100 υπαλλήλους που αγοράζει ή επεξεργάζεται ημιέτοιμα, είναι πρακτικό να μάθει ήδη τώρα σε ποιο σημείο της αλυσίδας προέρχονται αυτά τα δεδομένα: από τον κατασκευαστή, από τον εισαγωγέα, ή από τη δική της διαδικασία τήξης ή κραματοποίησης.

Προσαρμογή στις υπάρχουσες κανονικές

Τα κραματικά στοιχεία αναφέρονται συνήθως ήδη βάσει ενός κανόνα χάλυβα — για παράδειγμα, ένας κανόνας EN καθορίζει ποια στοιχεία μπορούν να υπάρχουν μέσα σε ποιο περιθώριο για έναν συγκεκριμένο τύπο χάλυβα. Το άρθρο 7 ζητάει πληροφορίες που δίνουν τη δυνατότητα αξιολόγησης της απόδοσης και της σύνθεσης του προϊόντος· αυτές είναι στην πράξη συχνά οι ίδιες πληροφορίες που εμφανίζονται ήδη σε ένα πιστοποιητικό. Ο τρόπος με τον οποίο αυτός ο κανόνας και η σχετική σύνθεση καθορίζονται με ακρίβεια περιγράφεται στη σελίδα σχετικά με τον τρόπο καθορισμού του τύπου χάλυβα και της κανονικής στο ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος.

Ανιχνευσιμότητα στην πηγή των δεδομένων

Το άρθρο 10 του ESPR θέτει απαιτήσεις σχετικά με τον τρόπο ενσωμάτωσης πληροφοριών στο ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος: πρέπει να συνδέεται με ένα συγκεκριμένο προϊόν ή ομάδα προϊόντων και να είναι προσβάσιμο μέσω του φορέα δεδομένων (τον κωδικό QR). Για μια επιχείρηση, αυτό σημαίνει ότι η αναφορά κραματικών στοιχείων δεν πρέπει να κρέμεται χωρίς τα υπόλοιπα δεδομένα παρτίδας — η σύνθεση πρέπει να συνδέεται με τη σωστή τήξη, πηνίο ή παρτίδα. Μια επιχείρηση που ανακατευει, επεξεργάζεται ή περαιτέρω κραματοποιεί υλικό, θα πρέπει να διερευνήσει πώς αυτή η σύνδεση υπάρχει ή δεν υπάρχει ήδη στη δική της διοίκηση.

Να γνωρίζει τι βρίσκεται ήδη σε ένα πιστοποιητικό έναντι του τι ζητά το διαβατήριο

Ένα πιστοποιητικό επιθεώρησης 3.1 περιέχει συχνά ήδη μια χημική ανάλυση με κραματικά στοιχεία. Αυτό δεν σημαίνει ότι το διαβατήριο λαμβάνει αυτόματα την ίδια μορφή: το διαβατήριο είναι ένα ξεχωριστό ψηφιακό αντικείμενο με τις δικές του απαιτήσεις για δομή και προσβασιμότητα σύμφωνα με το άρθρο 10. Ο τρόπος με τον οποίο ένα πιστοποιητικό 3.1 σχετίζεται με το διαβατήριο και οπού τα δεδομένα συμπίπτουν ή όχι ένα προς ένα, περιγράφεται στη σελίδα σχετικά με ο τρόπος με τον οποίο ένα πιστοποιητικό επιθεώρησης 3.1 σχετίζεται με το διαβατήριο προϊόντος.

Πού παρουσιάζονται προβλήματα στην πράξη

Ένας μεταλλουργός αγοράζει χάλυβα από πολλούς προμηθευτές και το ανακατεύει για τα δικά του ημιέτοιμα. Η σύνθεση κραματοποίησης του τελικού προϊόντος γίνεται τότε μέσος όρος ή νέα τιμή, αλλά τα δεδομένα προέλευσης των αρχικών παρτίδων χάνονται μεταξύ τους στη διοίκηση. Όταν πρέπει να συνταχθεί ένα διαβατήριο, δεν είναι πλέον δυνατό να προσδιοριστεί ποιο μέρος από ποιον προμηθευτή προήλθε.

Ένα εμπορικό επιχείρημα πωλεί χάλυβα χωρίς να επεξεργάζεται, και υποθέτει ότι τα δεδομένα του κατασκευαστή "ταξιδεύουν αυτόματα". Στην πράξη, το πιστοποιητικό προωθείται μεν, αλλά κανείς δεν ελέγχει αν τα αναφερόμενα κραματικά στοιχεία αντιστοιχούν στον κανόνα που αναγράφεται στο δελτίο ποσοτήτων.

Ένα κατασκευαστικό κτίριο λαμβάνει υλικό με πιστοποιητικό στο οποίο αναγράφεται μια ευρέως σύνθετη κράμα (για παράδειγμα, ένα εύρος αντί για ακριβή τιμή), και δεν γνωρίζει αν το διαβατήριο περιμένει μια ακριβή τιμή, ένα εύρος ή και τα δύο. Χωρίς σαφήνεια από την εκτελεστική πράξη, αυτό γεμίζει τώρα ήδη με υποθέσεις, που οδηγεί σε ασυνέπειες όταν οι απαιτήσεις τελικά οριστικοποιηθούν.

Μια εταιρεία θεωρεί την ακριβή αναλογία κράματος ως εταιρικό απόρρητο, επειδή η αναλογία αυτή είναι αποτέλεσμα της δικής της ανάπτυξης διεργασιών. Το ερώτημα εάν και πώς μια τέτοια σύνθεση πρέπει να δημοσιοποιηθεί στο διαβατήριο, τίθεται αργότερα, ενώ το ερώτημα αυτό θα μπορούσε να απαντηθεί καλύτερα εκ των προτέρων — βλέπε την επεξήγηση σχετικά με εάν τα δεδομένα που είναι ευαίσθητα για το εμπόριο σχετικά με χάλυβα πρέπει να δημοσιοποιηθούν.

Ένας εισαγωγέας λαμβάνει υλικό από εκτός της ΕΕ με χημική ανάλυση σε ένα διαφορετικό μορφή από αυτό που ισχύει στα πρότυπα της ΕΕ, και αμφιβάλλει εάν αυτό το μορφή είναι χρήσιμο για το διαβατήριο ή θα πρέπει πρώτα να μετατραπεί.

Τι μπορείτε να τεκμηριώσετε

• Η χημική ανάλυση ανά παρτίδα, τήξη ή δέσμη, όπως λαμβάνεται από τον κατασκευαστή ή τον εισαγωγέα — συμπεριλαμβανομένου του προτύπου στο οποίο βασίζεται.
• Μια επισκόπηση των κραματικών στοιχείων που εμφανίζονται τυπικά στις ποιότητες χάλυβα που η εταιρεία επεξεργάζεται ή εμπορεύεται, και σε ποιο εύρος.
• Η σύνδεση μεταξύ πιστοποιητικών επιθεώρησης 3.1 και των συγκεκριμένων παρτίδων που η εταιρεία αγοράζει και πωλεί, ώστε η σύνθεση και η προέλευση να παραμένουν συνδεδεμένες.
• Μια εσωτερική συμφωνία σχετικά με το ποιος εντός της εταιρείας είναι υπεύθυνος για τη διαβίβαση δεδομένων σύνθεσης στην επόμενη διαδοχή της αλυσίδας.
• Τεκμηρίωση σχετικά με τυχόν δικές επεξεργασίες (ανάμιξη, κράμα, θερμική επεξεργασία) που τροποποιούν την αρχική σύνθεση, με σημείωση της στιγμής κατά την οποία συμβαίνει αυτό.
• Μια σημείωση σχετικά με τα δεδομένα που θεωρούνται ευαίσθητα για την εταιρεία και γιατί, ώστε αυτή η διάκριση να έχει ήδη γίνει πριν από το συντάξιμο ενός διαβατηρίου.