Co oznacza paszport produktu, jeśli importuję stal spoza UE?

Jako importer sam ponosisz odpowiedzialność za paszport

Kto sprowadza stal spoza UE i wprowadza ją na rynek europejski, otrzymuje w ramach ESPR własną rolę w digitalnym paszporcie produktu — nie rolę kanału przelewu, ale rolę strony odpowiedzialnej. ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) określa w artykule 29, że importerzy muszą sprawdzić, czy produkt, dla którego wymagany jest cyfrowy paszport produktu, ten paszport faktycznie posiada i czy dane w nim zawarte są poprawne. Ponadto organy celne otrzymują na mocy artykułu 15 uprawnienie do kontroli obecności i dostępności paszportu przy imporcie. Dla handlarzy stalą i przetwórców metali pozyskujących surowce lub półfabrykaty spoza UE oznacza to, że pochodzenie produktu nie ma znaczenia dla pytania, czy paszport musi być obecny — ten obowiązek wynika z kategorii produktu, a nie z miejsca produkcji. Zmienia się jednak rola: kto importuje, sam ponosi odpowiedzialność, którą zwykle ponosi producent.

Na kogo to ma wpływ i na kogo nie

Ten obowiązek dotyczy konkretnie strony, która po raz pierwszy wprowadza produkt na rynek europejski z kraju spoza UE — importera w rozumieniu ESPR. Handlarz stalą kupujący materiał od dostawcy już ustanowionego w UE nie jest importerem w tym znaczeniu i podlega innym postanowieniom (postanowieniom dystrybutora), nawet jeśli stal pochodzi pierwotnie spoza Europy. Rozróżnienie dotyczy zatem pytania, kto wprowadza produkt na rynek UE, a nie pytania, gdzie stal kiedykolwiek była przetapiania lub walcowana.

Równie ważne jest rozgraniczenie według kategorii produktu: obowiązki wynikające z artykułów 29 i 15 mają zastosowanie tylko do produktów objętych delegowanym aktem ustanawiającym cyfrowy paszport produktu dla tej konkretnej grupy produktów. W przypadku żelaza i stali taki akt jeszcze nie istnieje. Dopóki go nie będzie, formalnie nie istnieje obowiązek posiadania paszportu dla tych produktów przy imporcie — artykuły opisują już, jak będzie to działać w przyszłości, ale "kiedy to będzie miało zastosowanie" nie został jeszcze ustalony dla tej grupy produktów.

Jeszcze bez ustalonej daty, ale z ustalonym ramowcem

Nie ma ustalonej daty wejścia w życie obowiązku paszportu dla żelaza i stali. To, co jest ustalone, to sposób działania ESPR: obowiązek dla grupy produktów powstaje dopiero w momencie, gdy Komisja Europejska uchwali dla tej grupy akt delegowany, a akt zawiera również datę, od której uczestnicy rynku muszą go przestrzegać. W przypadku stali taki akt jeszcze nie istnieje. W planie działania Komisji na okres 2025–2030 przewiduje się pierwszy akt delegowany na 2026 r., z okresem osiemnastu miesięcy po nim przed wejściem obowiązków w życie — ale to jest harmonogram, a nie ustalona data dla żelaza i stali. Dopóki akt nie zostanie opublikowany i nie wejdzie w życie, ta grupa produktów nie podlega obowiązkowi paszportu przy imporcie. Gdy akt będzie dostępny, data zostanie tutaj podana.

Co importer może teraz już przygotować

Jeśli importujesz stal spoza Unii Europejskiej, rozsądnie jest teraz już zinwentaryzować, które dane powinny znaleźć się w pasporcie — pochodzenie materiału, skład oraz informacje, które producent lub dostawca spoza UE już dokumentuje. To jest praca, która i tak będzie musiała być wykonana, gdy obowiązek wejdzie w życie, a znacznie łatwiej jest uporządkować ten przepływ danych już teraz niż dopiero po opublikowaniu aktu delegowanego. Drugi punkt to relacja z zagranicznym dostawcą: sprawdzenie, czy ta strona jest w stanie dostarczyć dane podstawowe terminowo i kompletnie, to coś, co importer może sprawdzić sam, niezależnie od dokładnej daty wejścia w życie. Po trzecie, rozsądnie jest śledzić, kiedy Komisja opublikuje akt delegowany dla żelaza i stali — od tego momentu będzie wiadomo, które dane są obowiązkowe i od kiedy. Ferropas.eu monitoruje to rozwój i aktualizuje tę stronę, gdy akt będzie dostępny.

Podstawa prawna: artykuł 15 i artykuł 29 ESPR

Rola importera w cyfrowym pasporcie produktu wynika z artykułu 29 ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781), które opisuje obowiązki importerów w odniesieniu do produktów, dla których pasport jest obowiązkowy. Uprawnienia organów celnych do kontroli przy przywozie wynikają z artykułu 15 tego samego rozporządzenia, który reguluje sposób, w jaki władze celne mogą uwzględnić cyfrowy pasport produktu w kontrolach granicznych. Oba artykuły są postanowieniami ogólnymi z rozporządzenia ramowego ESPR; stają się konkretnie zastosowalne do określonej grupy produktów dopiero po ustanowieniu odpowiadającego im aktu delegowanego dla tej grupy.

Co możesz zrobić teraz

Zmapuj, które dane dotyczące pochodzenia i składu importowanej stali są już dostępne u zagranicznego dostawcy, i omów z tym dostawcą, czy i jak dane te mogą być dostarczone, gdy będzie to konieczne. Śledź publikację aktu delegowanego dla żelaza i stali, a następnie wróć na tę stronę — gdy data będzie znana, zostanie tutaj wskazana.

Na czym opiera się ta informacja

Samo rozporządzenie znajduje się na EUR-Lex. Informujemy o każde stwierdzeniu; nie musisz nam ufać.

Co konkretnie musisz zrobić

Zakup stali lub półwyrobu ze stali od dostawcy spoza UE to inna sytuacja niż zakup od dostawcy europejskiego. Osoba, która dokonuje importu, jest zgodnie z ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) stroną, która wprowadza wymogi produktu na rynek UE — i to również wpływa na cyfrową kartę produktu. Artykuł ten omawia, czego oczekuje się od importera, gdzie w praktyce się nie udaje, i co można już teraz udokumentować.

Czego się od Ciebie oczekuje

Zapewnienie, że karta produktu istnieje przed wejściem produktu do UE

Artykuł 29 ESPR opisuje obowiązki importerów, a jeden z nich polega na tym, że produkt jest wprowadzany na rynek UE dopiero po spełnieniu mających zastosowanie wymogów — przy czym cyfrowa karta produktu stanowi ich część, gdy tylko zacznie obowiązywać dla danej grupy produktów. Dla przedsiębiorstwa zatrudniającego od 10 do 100 pracowników, które kupuje stal spoza UE, oznacza to praktycznie, że pytanie "czy istnieje karta produktu i czy jest kompletna?" to pytanie, na które należy odpowiedzieć przed wysyłką, a nie po niej. To inna kolejność niż ta, do której przywykło wielu importerów: przy zakupie w ramach UE kartę produktu można czasami uzupełnić retrospektywnie w porozumieniu z dostawcą, ale przy imporcie spoza UE odpowiedzialność za kompletną kartę produktu spoczywa na momencie samego importu.

Sprawdzenie, czy karta produktu odpowiada importowanemu produktowi

Paszport, który istnieje, ale nie należy do właściwej strony, partii lub składu, nie spełnia celu rozporządzenia. Dla importera oznacza to, że przychodzący paszport jest kontrolowany nie tylko pod względem jego obecności, ale także zgodności z faktycznie dostarczonymi towarami. W przypadku producenta z różnymi lokalizacjami produkcji lub przy zakupach za pośrednictwem pośrednika handlowego nie jest to formalność — to dokładnie miejsce, w którym pojawiają się różnice między tym, co napisane na papierze, a tym, co znajduje się w statku lub kontenerze. Jak sprawdzam, czy dane od mojego dostawcy są prawidłowe? opisuje, jak tę kontrolę można w praktyce zorganizować.

Uwzględnienie kontroli celnych dotyczących paszportu

Artykuł 15 ESPR opisuje, że organy celne mogą przeprowadzać kontrole związane z cyfrowym paszportem produktu przy imporcie. Dla przedsiębiorstwa importującego oznacza to, że paszport nie jest tylko obowiązkiem wobec użytkownika końcowego, ale także danymi, którymi służby celne mogą operować na granicy. Przesyłka bez dostępnego lub czytelnego paszportu jest zatem przesyłką, która podczas procedury celnej może wywoływać pytania — ze wszystkimi konsekwencjami dla czasu przeprawy, które się z tym wiążą. To czyni praktycznie ważnym nie tylko wiedzy, że paszport istnieje, ale także tego, czy nośnik danych QR funkcjonuje i czy paszport jest dostępny w momencie, gdy jest potrzebny.

Wiedzieć dokładnie, co musi się znaleźć w paszporcie, także jeśli dostawca spoza UE nie zna osobiście ESPR

Dostawca spoza UE nie jest zobowiązany ESPR i często nie ma wewnętrznego procesu do dostarczania danych paszportu w formie, która jest wymagana. W praktyce przesunięcie to część pracy na importera: musi on sam wiedzieć, które dane są potrzebne, aktywnie je żądać i ocenić, czy otrzymane informacje są użyteczne. Które dane muszę poprosić od mojego dostawcy stali? wymieńcie, o czym toczy się to żądanie.

Gdzie dzieje się źle w praktyce

Dostawca wysyła certyfikaty, ale nie dane paszportu. Producent spoza UE dostarcza zwykle certyfikaty materiałowe (na przykład certyfikat 3.1), ale nie jest to automatycznie tym samym co zestaw danych wymagany przez cyfrowy paszport produktu. Certyfikat dołącza do przesyłki, paszport brakuje, a to często odkrywa się dopiero przy pierwszej kontroli.

Zaufanie do kodu QR, który nie działa lub nie jest aktualny. Nośnik danych utworzony w momencie wysyłki, ale którego dane podstawowe nigdy nie zostały zaktualizowane lub którego hosting zostaje przerwany, dostarcza przy przyjeździe pustą lub błędną stronę. Dla służb celnych i dla własnego odbiorcy nie można tego odróżnić od "brak paszportu".

Handel pośredni tworzy lukę w pochodzeniu. Przy imporcie za pośrednictwem handlowca lub tradera paszport jest czasami sporządzany na podstawie danych, które zostały już przesłane raz, bez jasności co do tego, czy pierwotny producent jest źródłem. Jeśli przeprowadzi się kontrolę, nie ma już możliwości ustalenia, kto dostarczył jakie dane.

Poleganie na reputacji dostawcy zamiast na samych danych. Długotrwała relacja handlowa lub znana nazwa nie stanowią zastępstwa dla weryfikowalnego paszportu. Jak wiem, czy dane mojego zagranicznego dostawcy są prawidłowe odnosi się do tego, co w rzeczywistości oferuje poparcie.

Poufność wykorzystywana jako pretekst do niedostarczenia danych. Niektórzy dostawcy spoza UE nie chcą udostępniać danych dotyczących składu ze względów konkurencyjnych. Jest to realne uzasadnienie, ale nie jest ważnym powodem, aby po prostu pozostawić paszport pusty — czy mogę zawrzeć umowę o zachowaniu poufności i jednocześnie spełnić wymogi paszportu produktu pokazuje, że istnieją inne drogi niż zwykłe pominięcie danych.

Co możesz dokumentować

Przegląd danych wymaganych na przesyłkę, dostosowany do typu produktu stalowego, aby nie trzeba było ponownie szukać tego przy każdym zakupie.
Umowy z zagranicznym dostawcą dotyczące dostarczania danych paszportu przed wysyłką — patrz jak ustalić dostarczenie danych paszportu w mojej umowie zakupu w celu jego opracowania.
Ustalony moment kontroli przy odbiorze, w którym paszport jest weryfikowany względem fizycznej przesyłki, z udokumentowanym wynikiem tej weryfikacji.
Dokumentacja dla każdego dostawcy z wcześniej dostarczonymi danymi, dzięki czemu widoczne są różnice między przesyłkami.
Ustalona procedura na wypadek, gdy przesyłka przychodzi bez użytecznego paszportu, w tym ustalenie, kto wewnętrznie o tym decyduje.

Dla firm, które łączą stal od wielu zagranicznych dostawców w jedną dostawę lub jeden produkt, pojawia się jeszcze jedno dodatkowe pytanie: jak połączyć dane od różnych dostawców w jeden paszport produktu idzie dalej w to.

To nie jest porady prawna. Ta strona zawiera ogólne informacje na temat przepisów, których dotyczy ta platforma. Nie znamy Twojej sytuacji. W razie wątpliwości dotyczących Twojego przypadku skonsultuj się z prawnikiem lub właściwym organem nadzoru.

Napisane przy użyciu AI na podstawie źródeł powyżej, sprawdzone przez człowieka dnia 2026-08-22. Coś się nie zgadza? Daj nam znać — korekty mają pierwszeństwo.