Kiedy paszport produktu staje się obowiązkowy dla stali?
Jeszcze brak stałej daty, ale ustalona jest procedura
Kiedy cyfrowy paszport produktu stanie się obowiązkowy dla żelaza i stali, nie jest jeszcze ustalone. ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) jest rozporządzeniem ramowym: określa ona, w jaki SPOSÓB powstaje obowiązek, ale nie określa sama dla poszczególnych grup produktów od której daty ma zastosowanie. Dzieje się to za pośrednictwem aktu delegowanego, który Komisja Europejska ustali później, konkretnie dla żelaza i stali. Dopóki tego aktu nie będzie, nie będzie żadnego ustawowego obowiązku paszportu dla tej grupy produktów — jest jednak plan pracy wskazujący, kiedy tego aktu można się spodziewać.
Kogo to dotyczy, a kogo jeszcze nie
ESPR to ramy, które w zasadzie mogą być zastosowane do prawie wszystkich produktów fizycznych, ale są one opracowywane dla poszczególnych grup produktów za pośrednictwem odrębnych aktów delegowanych. Dla żelaza i stali akt ten jeszcze nie istnieje. Oznacza to, że obowiązek nie ma zastosowania do półfabrykatów z żelaza i stali niezależnie od tego, kto jest producentem, importerem lub handlowcem. Rozróżnienie, które będzie dokonane w przyszłości — które produkty dokładnie będą objęte zakresem, które progi lub wyjątki będą obowiązywać — stanie się jasne dopiero po opublikowaniu aktu delegowanego dla tej grupy produktów. Do tego czasu każde stwierdzenie dotyczące tego, kto dokładnie będzie objęty obowiązkiem lub nie, jest przedwczesne; będzie to określone w samym akcie, na podstawie artykułu 8 ESPR, który reguluje zawartość takich aktów.
Co plan pracy mówi, a co obowiązuje do tego czasu
Nie ma twardej daty. To, co istnieje: plan pracy Komisji na okres 2025-2030, w którym stwierdzono, że pierwsze akty delegowane na mocy ESPR oczekiwane są w 2026 r. Po opublikowaniu aktu delegowanego zwykle obowiązuje okres przejściowy, zanim obowiązki faktycznie wejdą w życie; dla tego cyklu planowania wymienia się okres osiemnastu miesięcy. To jeszcze nie jest konkretny dzień dla żelaza i stali — jest to wskazanie tempa, w jakim pracuje Komisja, oparte na artykule 18 ESPR, który reguluje priorytetyzację i planowanie grup produktów. Dopóki akt delegowany dla żelaza i stali nie będzie przyjęty i opublikowany, dla tej grupy produktów nie obowiązuje wymóg paszportu. Przedsiębiorstwa, które już teraz handlują, przetwarzają lub importują stal, robią to zatem bez wciążenia żadnego ustawowego obowiązku dotyczącego cyfrowego paszportu produktu. Gdy akt zostanie opublikowany, data wynikająca z niego zostanie tutaj podana.
Co to oznacza dla tych, którzy już pracują ze stalą
Dla osób pracujących w handlu stalą, przetwórstwie metali lub budownictwie obecnie nie jest wymagana żadna akcja na podstawie obowiązku ustawowego — po prostu go jeszcze nie ma dla tej grupy produktów. To, co warto robić, w kolejności, w której to staje się istotne: po pierwsze, śledzić, czy i kiedy akt delegowany dla żelaza i stali zostanie opublikowany, ponieważ to moment, w którym zakres, wyjątki i rzeczywista data rozpoczęcia będą ustalone. Następnie warto przyjrzeć się, jakie dane producent lub importer normalnie już rejestruje dotyczące pochodzenia, składu i przetwarzania stali, ponieważ te dane prawdopodobnie będą stanowić podstawę paszportu, gdy tylko stanie się on obowiązkowy. Kto już teraz systematycznie rejestruje dane, będzie w lepszej sytuacji w przyszłości niż ten, który będzie musiał zacząć gromadzić dane po opublikowaniu aktu. Ponadto praktyczne jest uwzględnienie faktu, że paszport nie powstaje z dnia na dzień: zestawienie, hosting i wyposażenie w nośnik danych QR wymaga czasu, a lepiej mieć ten czas przed datą wejścia w życie niż po niej. Ostatnia kwestia: ponieważ data może się zmienić — plan pracy wymienia oczekiwanie, nie prawo — nie ma sensu już teraz ustalać konkretnych wewnętrznych terminów na podstawie szacowanej daty. Lepiej śledzić procedurę i planować dopiero, gdy akt delegowany będzie dostępny.
Podstawa: artykuł 18, artykuł 4 i artykuł 8 rozporządzenia ESPR
Fakt, że dla żelaza i stali nie obowiązuje jeszcze żaden obowiązek, wynika z samej struktury ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781). Artykuł 4 przyznaje Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, które konkretnie wprowadzają grupy produktów w zakres rozporządzenia; bez takiego aktu nie ma dla grupy produktów sprecyzowanego obowiązku. Artykuł 8 określa, co taki akt delegowany musi regulować, w tym wymogi dotyczące produktu i związane z tym dane. Artykuł 18 reguluje ustalanie priorytetów i planowanie: na ich podstawie Komisja wybiera, które grupy produktów podlegają obowiązkowi i kiedy, co skutkuje planem działania na lata 2025–2030. Dla żelaza i stali ta kolejność jeszcze nie zaowocowała opublikowanym aktem, a więc również nie konkretną datą.
Co możesz zrobić teraz
Jeśli chcesz być na bieżąco z momentem, w którym obowiązek dotyczący żelaza i stali stanie się konkretny, najlepiej śledzić publikację aktu delegowanego — ta strona zostanie zaktualizowana, gdy data się utrwali. Do tego czasu warto przede wszystkim zinwentaryzować, które dane produktu są już dostępne, aby sporządzenie paszportu później nie napotkało opóźnień.
Na czym opiera się ta informacja
- Rozporządzenie (UE) 2024/1781 (ESPR), artykuł 18 (ustalanie priorytetów i planowanie)
- Rozporządzenie (UE) 2024/1781 (ESPR), artykuł 4 (uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych) i artykuł 8 (zawartość aktów delegowanych)
Samo rozporządzenie znajduje się na EUR-Lex. Informujemy o każde stwierdzeniu; nie musisz nam ufać.
Co konkretnie musisz zrobić
Czego się od Ciebie oczekuje
ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) to rozporządzenie ramowe: reguluje sposób, w jaki powstają przepisy, a nie to, co dokładnie i od kiedy musi obowiązywać. Dla stali i innych produktów zostaje to opracowane dla każdej grupy produktów w akcie delegowanym, jak opisano w artykule 4 i artykule 8 ESPR. Dopóki ten akt delegowany dla stali nie będzie dostępny, nie ma ustawowego obowiązku dostarczenia cyfrowego paszportu produktu. To sprawia, że pytanie "kiedy" pozostaje w tym momencie bez odpowiedzi w dosłownym sensie — ale istnieje wiele do powiedzenia na temat przebiegu tego procesu i na co przedsiębiorstwo może się przygotować.
Śledzenie harmonogramu z artykułu 18
Artykuł 18 ESPR zobowiązuje Komisję Europejską do opracowania planu pracy, w którym wskazane są grupy produktów mające priorytет i kolejność ich opracowania. Dla przedsiębiorstwa zatrudniającego od 10 do 100 pracowników oznacza to przede wszystkim: monitoring własnej grupy produktów w ramach tego planu pracy. Stal i półfabrykaty żelazne są wymienione jako obszar zainteresowania, ale dokładna zawartość i moment wydania aktu delegowanego nie wynikają z tego automatycznie. W praktyce sprowadza się to do tego, że pracownik działu zakupów lub jakości okresowo sprawdza postępy planu pracy, zamiast czekać, aż pojawi się termin.
Przygotowanie bez ustawowego obowiązku
Nie ma obowiązku posiadania paszportu teraz, ale istnieje praktyczna wartość w pracowaniu z wyprzedzeniem. Przedsiębiorstwo handlujące lub przetwarzające półfabrykaty ze stali może już teraz zmapować, jakie dane producent lub importer normalnie już dostarcza (skład, pochodzenie, certyfikaty) i gdzie te dane są obecnie przechowywane. Kto chce wiedzieć, czy będzie to istotne dla własnego produktu, przeczyta to na czy cyfrowy paszport produktu dotyczy mojej stali?. To zapobiega temu, że później, po opublikowaniu aktu delegowanego, wszystko musi być wdrażane od zera w krótszym okresie przejściowym niż byłoby pożądane.
Rozróżnianie między ramą ESPR a przepisami szczegółowymi dla produktów
To, co ESPR już ustanawia, to kompetencja i struktura: tematy, które akt delegowany może regulować (artykuł 8), takie jak wymogi dotyczące zrównoważonego rozwoju, obowiązki informacyjne i forma samego paszportu. To, czego ESPR nie ustanawia, to zawartość specyficzna dla stali. Aby dobrze zrozumieć to rozróżnienie, warto wiedzieć czym jest akt delegowany i dlaczego określa, co musi się stać. Bez tego rozróżnienia często powstaje wrażenie, że ESPR zawiera już konkretne daty i obowiązki dla stali, podczas gdy będą one obowiązywać dopiero po akcie delegowanym.
Gdzie dzieje się źle w praktyce
Częsty błąd to mylenie wejścia w życie samej ESPR z obowiązkiem dla określonej grupy produktów. Rozporządzenie to ustawa ramowa; rzeczywisty obowiązek dla stali powstaje dopiero z osobnym aktem delegowanym, który jeszcze nie istnieje.
Druga sytuacja: przedsiębiorstwa, które na podstawie plotek o "2028" już zawierają umowy lub opracowują plany wewnętrzne na podstawie tej daty, podczas gdy ta data nie jest ustalona i zależy od aktu delegowanego, który dopiero musi być opublikowany.
Trzecia pułapka to założenie, że "brak aktu delegowanego" oznacza "nigdy nie będzie istotne". Dla osób handlujących półfabrykatami ze stali istnieje realna szansa, że grupa produktów w pewnym momencie zostanie włączona do planu pracy artykułu 18 — pytanie jest tylko kiedy, a nie czy temat zostanie zignorowany.
Czwarta sytuacja: paszport jest traktowany jako zagadnienie IT, które staje się aktualne dopiero wtedy, gdy obowiązek wchodzi w życie, podczas gdy dane bazowe (pochodzenie, skład, historia przetwarzania) często muszą być rejestrowane już od dłuższego czasu dla innych celów, takich jak oznakowanie CE lub specyfikacje klienta. Kto to porównuje, często odkrywa, że podstawa w dużej mierze już istnieje.
Piąta sytuacja: mylenie "produktu finalnego" i "półfabrykatu" przy ocenie własnej pozycji w łańcuchu. Dla tych, którzy wątpią, czy rozróżnienie ma znaczenie dla własnych produktów, wyjaśnienie znajduje się na czy paszport produktu dotyczy półfabrykatów ze stali?
Co możesz dokumentować
- Przegląd własnych grup produktów i tego, czy mieszczą się one w definicjach ESPR, do przeczytania na które produkty sektora stalowego wchodzą w zakres ESPR
- Notatka wewnętrzna ze stanem planu pracy zgodnie z artykułem 18, wraz ze stałą datą przeglądu (na przykład co kwartał)
- Lista danych, które producenci lub importerzy dostarczają już standardowo (skład, certyfikaty, pochodzenie), aby było jasne, co jest już dostępne i co jeszcze brakuje
- Wyznaczenie w firmie osoby odpowiedzialnej za śledzenie tego przepisu, aby przestrzeganie nie zależało od przypadku
- Umowy z dostawcami dotyczące dostarczania danych źródłowych, również dopóki nie ma jeszcze prawnego obowiązku — zapobiega to opóźnieniom, gdy taki obowiązek się pojawi
- Odwołanie w wewnętrznych dokumentach do źródła informacji (plan pracy Komisji, artykuł 18 ESPR), aby późniejsza weryfikacja była łatwa
Gdy tylko opublikowana zostanie delegowany akt dla stali, data i treść pojawią się na ferropas.eu, wraz z tym, co to konkretnie oznacza dla własnej pozycji w łańcuchu — w tym odpowiedzią na pytanie, co faktycznie będzie zawarte w paszporcie, tak jak opisano już teraz na jakie dane znajdują się w paszporcie produktu ze stali.
To nie jest porady prawna. Ta strona zawiera ogólne informacje na temat przepisów, których dotyczy ta platforma. Nie znamy Twojej sytuacji. W razie wątpliwości dotyczących Twojego przypadku skonsultuj się z prawnikiem lub właściwym organem nadzoru.
Napisane przy użyciu AI na podstawie źródeł powyżej, sprawdzone przez człowieka dnia 2026-08-22. Coś się nie zgadza? Daj nam znać — korekty mają pierwszeństwo.