Τι είναι το GS1 Digital Link και το χρειάζομαι για το διαβατήριο προϊόντος;

Τι πρέπει να κάνετε συγκεκριμένα

Το GS1 Digital Link είναι ένας τρόπος για να κατασκευαστεί ένα barcode ή QR-code έτσι ώστε ένα scan να μπορεί να λειτουργήσει προς πολλές κατευθύνσεις. Ο ίδιος κώδικας που βρίσκεται στο pallet, το coil ή το σταφίδι, μπορεί ταυτόχρονα να παραπέμπει στο ψηφιακό διαβατήριο του προϊόντος, σε πληροφορίες logistics και σε άλλα δεδομένα για εκείνο το συγκεκριμένο προϊόν. Ο κώδικας κατασκευάζεται ως διεύθυνση ιστού (μια URL) με σταθερά στοιχεία μέσα όπως ένα GTIN (τον αριθμό άρθρου σύμφωνα με το σύστημα GS1) και ενδεχομένως έναν αριθμό παρτίδας ή σειράς. Ένας σαρωτής ή ένα τηλέφωνο που διαβάζει τον κώδικα, φτάνει έτσι αυτόματα στο σωστό μέρος — σε μια ιστοσελίδα, όχι σε ένα αρχείο που πρέπει πρώτα να ληφθεί.

Για το ψηφιακό διαβατήριο του προϊόντος, αυτό είναι σχετικό επειδή το ESPR στο άρθρο 11 ορίζει ότι το διαβατήριο πρέπει να είναι προσβάσιμο μέσω ενός φορέα δεδομένων, και ότι αυτός ο φορέας συνδέεται με έναν μοναδικό κωδικό αναγνώρισης του προϊόντος όπως αναφέρεται στο άρθρο 12. Το GS1 Digital Link δεν είναι ο μόνος τρόπος για να γεμίσει τεχνικά, αλλά είναι ένα υπάρχον, διεθνώς χρησιμοποιούμενο πρότυπο που λύνει ακριβώς αυτό το πρόβλημα: ένας κώδικας, ένα πάτημα του κουμπιού, και η σωστή πληροφορία στην οθόνη. Για εμπόρους χάλυβα και μεταλλικούς μεταποιητές που ήδη εργάζονται με GS1 barcodes για logistics και τιμολόγηση, αυτή είναι μια πρακτική σύνδεση σε κάτι που συχνά υπάρχει ήδη.

Τι αναμένεται από εσάς

Ένας αναγνώσιμος, μοναδικός κώδικας στο ή κοντά στο προϊόν

Το άρθρο 12 του ESPR ζητά έναν μοναδικό κωδικό αναγνώρισης ανά προϊόν. Για μια επιχείρηση 10 έως 100 υπαλλήλων, αυτό σημαίνει στην πράξη ότι πρέπει να υπάρχει ένας κώδικας που τυχαία δεν ανήκει και σε ένα άλλο προϊόν, και που αναφέρεται σαφώς σε ένα διαβατήριο. Εάν αυτός ο κώδικας κατασκευάζεται σύμφωνα με το GS1 Digital Link ή με άλλο τρόπο, θα καθοριστεί σε μεταγενέστερες εκτελεστικές πράξεις ανά ομάδα προϊόντος. Το πώς αυτός ο κώδικας φτάνει ακριβώς στον ίδιο τον χάλυβα — ως αυτοκόλλητο, χάραξη ή μέσω της συσκευασίας — εξαρτάται από το προϊόν και τη μορφή, κάτι που θα αναπτυχθεί περαιτέρω στο Πώς τοποθετείται ο κωδικός QR για το διαβατήριο προϊόντος στον χάλυβά μου;

Ένας κώδικας που οδηγεί σε ένα διαβατήριο, όχι σε μια συλλογή χαλαρών εγγράφων

Ο σκοπός του άρθρου 11 είναι ότι ένα scan φτάνει άμεσα στις σωστές, ενημερωμένες πληροφορίες. Αυτό είναι περισσότερο από το απλό "κόλλημα ενός QR-code": η υποκείμενη δομή πρέπει να διαμορφωθεί έτσι ώστε ο κώδικας να συνεχίζει να λειτουργεί, ακόμη και αν υπάρχει μια νέα παρτίδα του ίδιου προϊόντος ή εάν τα δεδομένα ενημερώνονται. Για επιχειρήσεις που συνθέτουν μόνες τους ημιορισμένα προϊόντα από πολλές πρώτες ύλες, παίζει ρόλο εδώ και η ερώτηση του πώς σχετίζεται αυτό με περιπτώσεις στις οποίες πολλαπλά ψηφιακά διαβατήρια προϊόντος για ένα προϊόν απαιτούνται.

Συνέπεια μεταξύ του κωδικού αναγνώρισης και της εγγραφής σε παρτίδες

Στη χάλυβα και τα μέταλλα, συχνά δεν καταγράφεται ανά κομμάτι αλλά ανά παρτίδα ή coil. Το GS1 Digital Link μπορεί να περιλαμβάνει έναν αριθμό παρτίδας ή πολλαπλών στοιχείων στον κώδικα, αλλά αυτό λειτουργεί μόνο εάν εντός της επιχείρησης είναι σαφές πότε κάτι λογίζεται ως μία παρτίδα και πότε όχι. Αυτή είναι μια οργανωτική ερώτηση που είναι ανεξάρτητη από την τεχνική, και που θα συζητηθεί περαιτέρω στο Καταχωρώ το χάλυβα ανά παρτίδα ή ανά τεμάχιο;

Σύνδεση με τα δικά σας συστήματα

Ένας κωδικός αναγνώρισης δεν ζει από μόνος του: πρέπει να αντιστοιχεί σε μια γραμμή στο σύστημα ERP, τη διαχείριση αποθεμάτων ή τη διοίκηση παραγωγής. Για επιχειρήσεις που σκέπτονται να αυτοματοποιήσουν αυτό αντί να δημιουργούν κώδικες χειροκίνητα, η ερώτηση εάν το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος μπορεί να συνδεθεί με το δικό σας σύστημα είναι μία από τις πρώτες που προκύπτουν μόλις η τεχνική προχωρήσει περισσότερο από ένα χαλαρό αυτοκόλλητο.

Πού παρουσιάζονται προβλήματα στην πράξη

Μερικές καταστάσεις επανέρχονται σε επιχειρήσεις που εργάζονται με GS1 Digital Link ή σκέπτονται να το κάνουν:

Ο κώδικας αντιγράφεται σε μια επόμενη παρτίδα. Για να εξοικονομήσετε χρόνο, ένας ίδιος QR-code ξαναεκτυπώνεται για μια νέα παρτίδα χάλυβα, με αποτέλεσμα δύο διαφορετικές παρτίδες να αναφέρονται στο ίδιο διαβατήριο. Αυτό υπονομεύει ακριβώς τον σκοπό του μοναδικού κωδικού αναγνώρισης από το άρθρο 12.

Το GS1 Digital Link συγχέεται με ένα συνηθισμένο barcode GS1. Οι υπάρχοντες λογιστικοί barcode είναι συχνά ακατάλληλοι για χρήση ως πρόσβαση στο διαβατήριο χωρίς προσαρμογή, επειδή δεν είναι δομημένοι ως διεύθυνση ιστού. Όποιος υποθέτει ότι ο barcode που υπάρχει ήδη στη συσκευασία ικανοποιεί αυτόματα τις απαιτήσεις, συχνά το ανακαλύπτει μόνο κατά την υλοποίηση.

Ο κώδικας υπάρχει, αλλά το διαβατήριο πίσω του δεν υπάρχει πλέον. Εάν ένας σύνδεσμος δείχνει σε μια σελίδα που έχει διαγραφεί ή δεν διατηρείται πλέον, ο κώδικας είναι περιεχομενικά άνευ σημασίας. Αυτό εγείρει άμεσα το ερώτημα πόσο καιρό ένα διαβατήριο προϊόντος πρέπει να παραμείνει διαθέσιμο και ποιος είναι υπεύθυνος γι' αυτό.

Δεν λαμβάνονται υπόψη μικρά εξαρτήματα. Για μικρά χαλύβδινα προϊόντα, υπάρχει κυριολεκτικά ανεπαρκής επιφάνεια για έναν αναγνώσιμο κώδικα, ακόμη και σε μορφή Digital Link. Αυτό είναι ένα τεχνικό πρόβλημα που αντιμετωπίζεται ξεχωριστά στο πώς να τοποθετήσεις ένα QR-code σε ένα μικρό κομμάτι χάλυβα.

Υποτίθεται ότι ένας σάρωση απαιτεί πάντα διαδίκτυο. Ορισμένες εφαρμογές στην αλυσίδα, για παράδειγμα σε ένα εργοτάξιο ή σε μια αποθήκη χωρίς κάλυψη, απαιτούν σκέψη σχετικά με το εάν και πώς οι πληροφορίες μπορούν να συμβουλευθούν χωρίς σύνδεση — κάτι που εγείρεται στο ερώτημα εάν το διαβατήριο πρέπει να είναι διαθέσιμο και χωρίς διαδίκτυο.

Τι μπορείτε να τεκμηριώσετε

• Ένα απόγραφο των προϊόντων που έχουν ήδη ένα barcode GS1, και εάν αυτός ο κώδικας είναι δομημένος σύμφωνα με το μορφή Digital Link ή σύμφωνα με μια παλαιότερη μορφή GS1.
• Μια εσωτερική συμφωνία σχετικά με το χρόνο δημιουργίας ενός νέου κωδικού αναγνώρισης: ανά παραγωγική διαδρομή, ανά παρτίδα ή ανά πωληθείσα μονάδα.
• Τεκμηρίωση σχετικά με το σύστημα που διαχειρίζεται τη σύνδεση μεταξύ κώδικα και δεδομένων διαβατηρίου, και ποιος είναι υπεύθυνος για αλλαγές.
• Μια τεκμηριωμένη διαδικασία δοκιμής για το εάν ένας σαρωμένος κώδικας οδηγεί πραγματικά στη σωστή, ενημερωμένη σελίδα — ιδιαίτερα κατά την ενημέρωση του διαβατηρίου.
• Συμφωνίες με προμηθευτές ή εισαγωγείς σχετικά με το ποιος ανατίθεται ο κώδικας αναγνώρισης, ιδίως όταν ένα ημικατεργασμένο προϊόν υποβάλλεται σε περαιτέρω επεξεργασία από πολλά μέρη.
• Μια σημείωση σχετικά με την επιλεγμένη δομή αρχείων και τη διάρθρωση των υποκείμενων δεδομένων, σύμφωνα με το ερώτημα σε ποια μορφή πρέπει να παραδοθούν τα δεδομένα για το διαβατήριο προϊόντος.