Ποιος είναι υπεύθυνος για το διαβατήριο προϊόντος χάλυβα;
Ο κατασκευαστής είναι σύμφωνα με το ESPR υπεύθυνος
Ο κατασκευαστής του χαλύβδινου προϊόντος φέρει την κύρια ευθύνη για το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος. Το άρθρο 27 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781) θέτει τις υποχρεώσεις για το διαβατήριο προϊόντος στο πρόσωπο που σχεδιάζει και κατασκευάζει το προϊόν και το προβάλλει στην αγορά ως δικό του προϊόν. Το εν λόγω πρόσωπο πρέπει να εξασφαλίσει ότι συγκεντρώνονται τα σωστά δεδομένα, ότι το διαβατήριο δημιουργείται σύμφωνα με τις απαιτήσεις του άρθρου 9 και ότι συνδέεται με έναν φορέα δεδομένων — στην πράξη ένα QR-κωδικό — που συνοδεύει το προϊόν. Για χάλυβα και άλλα μεταλλικά ημικατεργασμένα προϊόντα, αυτό σημαίνει ότι το πρόσωπο που παράγει ή προμηθεύει παραγωγή του υλικού είναι υπεύθυνο για την ακρίβεια των πληροφοριών που καταλήγουν τελικά στο διαβατήριο, ακόμη και αν η τεχνική εκτέλεση — η σύνθεση, φιλοξενία και προσθήκη φορέα δεδομένων — γίνεται από τρίτο πρόσωπο.
Σε ποιους ισχύει και σε ποιους δεν ισχύει
Αυτή η ευθύνη ισχύει για προϊόντα που εμπίπτουν σε μια πράξη εξουσιοδότησης του ESPR και που προβάλλονται στην ευρωπαϊκή αγορά μετά την έναρξη ισχύος της πράξης. Για χάλυβα και σίδηρο, η πράξη εξουσιοδότησης δεν υπάρχει ακόμη, και επομένως η υποχρέωση του άρθρου 27 δεν ισχύει ακόμη για αυτή την ομάδα προϊόντων. Επιπλέον, ισχύει μόνο για το ίδιο το διαβατήριο προϊόντος και τα δεδομένα που πρέπει να περιέχονται σε αυτό — όχι για άλλες υποχρεώσεις που ενδέχεται να υπάρχουν αλλού στο ευρωπαϊκό δίκαιο, όπως σήμανση CE, εγγραφές REACH ή εθνικοί κανονισμοί δομημένων έργων. Όσοι πωλούν χάλυβα μόνο επαναπωλώντας τον χωρίς να τον επεξεργάζονται ή να τον προβάλλουν στην αγορά με το δικό τους όνομα, δεν εμπίπτουν αναγκαστικά στο ίδιο ρόλο με τον κατασκευαστή· το άρθρο 27 αναφέρεται ειδικά στον κατασκευαστή και όχι κάθε σύνδεσμος της αλυσίδας εμπορίας.
Δεν υπάρχει ακόμη σταθερή ημερομηνία, αλλά υπάρχει ένα χρονοδιάγραμμα
Δεν υπάρχει ακόμη σταθερή ημερομηνία για την έναρξη της υποχρέωσης διαβατηρίου για χάλυβα και σίδηρο. Σύμφωνα με το σχέδιο εργασίας ESPR για την περίοδο 2025-2030, η πρώτη πράξη εξουσιοδότησης αναμένεται το 2026, με υποχρεώσεις που θα ακολουθήσουν δεκαοκτώ μήνες αργότερα. Με βάση αυτό, για τον χάλυβα λαμβάνεται υπόψη μια περίοδος περί του 2028, αλλά πρόκειται για μια προσδοκία, όχι για μια καθορισμένη ημερομηνία. Μέχρι να δημοσιευθεί η πράξη εξουσιοδότησης για χάλυβα και σίδηρο, δεν υπάρχει νομική υποχρέωση για ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος για αυτή την ομάδα προϊόντων. Μόλις η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δημοσιεύσει την πράξη, η οριστική ημερομηνία θα αναρτηθεί εδώ.
Πώς μια εταιρεία αντιμετωπίζει αυτό στην πράξη
Όσοι θέλουν να προετοιμαστούν για αυτό ξεκινούν χαρτογραφώντας το δικό τους ρόλο: η εταιρεία ενεργεί ως κατασκευαστής του χαλύβδινου προϊόντος, ως εισαγωγέας που το φέρνει από έξω της ΕΕ, ή ως έμπορος που επαναπωλεί ένα προϊόν άλλου. Ο ρόλος αυτός καθορίζει ποιος θα πρέπει να παράσχει τα δεδομένα στα οποία θα βασίζεται το διαβατήριο — σύνθεση, προέλευση, ιστορία επεξεργασίας και άλλα τεχνικά χαρακτηριστικά. Ένα δεύτερο βήμα είναι να ελεγχθεί ποια δεδομένα είναι ήδη διαθέσιμα εντός της δικής της διοίκησης και ποια λείπουν ακόμη, ώστε να μην υπάρχει βιασύνη μόλις η υποχρέωση ισχύει. Ένα τρίτο βήμα είναι η ρύθμιση της τεχνικής πλευράς: η σύνθεση του διαβατηρίου, η διατήρηση των δεδομένων προσβάσιμα για δέκα χρόνια και η τοποθέτηση του φορέα δεδομένων QR στο προϊόν ή σε κοντινή θέση. Το τελευταίο είναι ακριβώς όπου μια πλατφόρμα όπως η Ferropas παίζει έναν ρόλο: επεξεργάζεται τα δεδομένα που παρέχονται από τον κατασκευαστή ή τον εισαγωγέα σε ένα διαβατήριο που συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις, χωρίς η εταιρεία να χρειάζεται να δημιουργήσει το δικό της περιβάλλον φιλοξενίας.
Η νομική βάση: άρθρο 27 και άρθρο 9 του ESPR
Αυτό το συμπέρασμα προκύπτει άμεσα από το κείμενο του ESPR. Το άρθρο 27 περιγράφει τις υποχρεώσεις των κατασκευαστών, συμπεριλαμβανομένης της ευθύνης για ένα σωστό και ενημερωμένο ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος για προϊόντα που εμπίπτουν σε μια διαπραγμάτευση εξουσίας. Το άρθρο 9 περιγράφει τι περιέχει ένα ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος: ποια δεδομένα πρέπει να περιέχονται, πώς πρέπει να είναι προσβάσιμο και μέσω ποιου φορέα δεδομένων συνδέεται με το προϊόν. Μαζί, αυτά τα δύο άρθρα αποτελούν τον πυρήνα του ερωτήματος ποιος είναι υπεύθυνος και για τι: το άρθρο 27 υποδεικνύει τον υπεύθυνο φορέα, το άρθρο 9 περιγράφει ό,τι πρέπει να παρέχει αυτός ο φορέας. Για το ακριβές, τρέχον κείμενο, η επίσημη δημοσίευση του ESPR στο EUR-Lex registry είναι η πηγή που πρέπει να συμβουλευτείτε.
Όποιος θέλει ήδη να γνωρίζει ποια δεδομένα θα χρειάζονται αργότερα, μπορεί καλύτερα να ξεκινήσει με τη διευθέτηση των υπαρχόντων πληροφοριών προϊόντος ανά είδος χάλυβα ή φορτίο, ώστε αυτές οι πληροφορίες κατά τη δημοσίευση της διαπραγμάτευσης πράξης για σίδηρο και χάλυβα να μπορούν να μετατραπούν γρήγορα σε ένα διαβατήριο.
Με ποιες πληροφορίες βασίζεται
- Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781 (ESPR), άρθρο 27 (υποχρεώσεις κατασκευαστών)
- Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781 (ESPR), άρθρο 9 (ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος)
Ο κανονισμός είναι διαθέσιμος στο EUR-Lex. Παραπέμπουμε ανά ισχυρισμό· δεν χρειάζεται να μας πιστέψετε.
Τι πρέπει να κάνετε συγκεκριμένα
Ο ESPR τοποθετεί την ευθύνη για το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος κατά κύριο λόγο στον κατασκευαστή. Το άρθρο 27 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781) ονομάζει τον κατασκευαστή ως το μέρος που ενδιαφέρεται για το διαβατήριο να υπάρχει, να είναι ακριβές και να παραμένει διαθέσιμο. Αυτό φαίνεται απλό, αλλά στην αλυσίδα χάλυβα το «ποιος είναι ο κατασκευαστής» δεν είναι πάντα ένα ερώτημα με προφανή απάντηση. Ένα σιδηρουργείο που παράγει coils είναι κατασκευαστής. Αλλά ένα εμπορικό επιχείρημα που κάνει κοπή, κάμψη ή επίστρωση πλάκας από τρίτο και την πωλεί με τον δικό του αριθμό άρθρου μπορεί επίσης να εμπίπτει στον ορισμό του κατασκευαστή. Όποιος αμφιβάλλει για αυτόν τον ρόλο θα βρει μια εκτεταμένη επεξήγηση στο Είμαι εισαγωγέας ή κατασκευαστής σύμφωνα με το ESPR;
Τι αναμένεται από εσάς
Ο καθορισμός του διαβατηρίου και η διατήρησή του ενημερωμένου
Το άρθρο 9 του ESPR περιγράφει ότι το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος περιέχει τις πληροφορίες προϊόντος που προκύπτουν από την ισχύουσα εξουσιοδοτημένη πράξη και ότι οι πληροφορίες αυτές μπορούν να ανακληθούν μέσω ενός φορέα δεδομένων (όπως ένα QR code). Για μια χαλυβουργική επιχείρηση με 10 έως 100 υπαλλήλους, αυτό σημαίνει στην πράξη ότι τα τεχνικά δεδομένα που τώρα συχνά βρίσκονται ήδη σε ένα πιστοποιητικό ποιότητας ή πιστοποιητικό υλικού, πρέπει επίσης να είναι διαθέσιμα με δομημένο, ψηφιακό τρόπο. Αυτή είναι διαφορετική προσπάθεια από τη σύνταξη ενός PDF: τα δεδομένα πρέπει να είναι αναγνώσιμα από μηχανήματα και να συνδέονται με μια συγκεκριμένη παρτίδα ή μεριά.
Διασφάλιση ότι το διαβατήριο παραμένει προσβάσιμο καθ' όλη τη διάρκεια ζωής
Το άρθρο 27 περιγράφει ότι ο κατασκευαστής είναι υπεύθυνος για τη διαθεσιμότητα του διαβατηρίου, όχι μόνο κατά τη στιγμή της πώλησης. Για μια επιχείρηση που παρέχει ημιέτοιμα προϊόντα που παραμένουν σε μια κατασκευή για δέκα έως πενήντα χρόνια, αυτή είναι μια υποχρέωση που εκτείνεται πολύ πέρα από τη συνήθη περίοδο εγγύησης. Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι πρέπει να επιλεγεί μια λύση φιλοξενίας που μπορεί να αντέξει αυτήν την περίοδο και ότι πρέπει να υπάρχει ένα σχέδιο για το τι συμβαίνει εάν η επιχείρηση αλλάξει ιδιοκτήτη, συγχωνευθεί ή σταματήσει τις δραστηριότητες.
Παροχή των σωστών δεδομένων, ακόμη και όταν άλλος καθορίζει το διαβατήριο
Ακόμη και όταν ο καθορισμός του διαβατηρίου ανατίθεται εξωτερικά — σε μια πλατφόρμα, μια εταιρεία λογισμικού ή μια βιομηχανική ένωση — η υποχρέωση από το άρθρο 27 παραμένει στον κατασκευαστή να παρέχει σωστά και πλήρη δεδομένα. Αυτό απαιτεί εσωτερικές συμφωνίες σχετικά με το ποιος είναι υπεύθυνος στην επιχείρηση για τον έλεγχο της χημικής σύνθεσης, μηχανικών ιδιοτήτων και προέλευσης του χάλυβα και για τον τρόπο με τον οποίο οι αλλαγές στη διαδικασία παραγωγής ενημερώνονται σε αυτόν που διαχειρίζεται το διαβατήριο.
Διάκριση μεταξύ κατασκευαστή, εισαγωγέα και εμπόρου
Όποιος προμηθεύεται χάλυβα από έξω από την ΕΕ και το φέρνει πρώτα στην ευρωπαϊκή αγορά, συχνά λαμβάνει τις ίδιες υποχρεώσεις με έναν κατασκευαστή, ακόμη και χωρίς να επεξεργάζεται ο ίδιος ένα κιλό χάλυβα. Αυτό είναι ένα από τα πιο υποτιμημένα σημεία στην αλυσίδα: η απάντηση στο ερώτημα Ο κατασκευαστής μου βρίσκεται έξω από την Ευρωπαϊκή Ένωση — ποιος διευθετεί το διαβατήριο προϊόντος τότε; είναι επίσης συχνά διαφορετική από αυτήν που προσδοκούν τα επιχειρήματα εκ των προτέρων. Ένας διανομέας ή έμπορος έχει πάλι διαφορετικό, πιο περιορισμένο ρόλο· όσα ισχύουν γι' αυτόν περιγράφονται στο Ποιες υποχρεώσεις έχει ένας διανομέας ή έμπορος χάλυβα;
Πού παρουσιάζονται προβλήματα στην πράξη
Μια πρώτη κατάσταση στην οποία τα πράγματα πάνε στραβά: ένα εμπορικό επιχείρημα πωλεί χαλυβοπλάκες με τη δική του εμπορική ονοματοδοσία, χωρίς να συνειδητοποιεί ότι αυτό συνεπάγεται τις υποχρεώσεις ενός κατασκευαστή. Το υποκείμενο ερώτημα — ποιος είναι ακριβώς υπεύθυνος για το διαβατήριο — μετά τέθεται στο τραπέζι μόνο όταν ο πελάτης το ζητά.
Μια δεύτερη κατάσταση: μια επιχείρηση αγοράζει χάλυβα από πολλαπλούς προμηθευτές εντός και εκτός της ΕΕ και υποθέτει σιωπηρά ότι κάθε προμηθευτής «θα φροντίσει για το διαβατήριο». Χωρίς γραπτή συμφωνία, αυτή είναι μια υπόθεση, όχι βεβαιότητα.
Μια τρίτη κατάσταση προκύπτει σε συγχωνεύσεις και εξαγορές: το διαβατήριο ενός προϊόντος που παραδόθηκε πριν δέκα χρόνια πρέπει να είναι ακόμα προσβάσιμο, αλλά το νομικό πρόσωπο που το δημιούργησε τότε δεν υπάρχει πλέον με την ίδια μορφή.
Μια τέταρτη κατάσταση προκύπτει κατά την πώληση μέσω ενός ηλεκτρονικού καταστήματος ή ψηφιακής αγοράς: το ερώτημα σχετικά με το ποιος είναι υπεύθυνος για το διαβατήριο λαμβάνει τότε ένα επιπλέον επίπεδο, επειδή η ίδια η πλατφόρμα δεν είναι κατασκευαστής ή εισαγωγέας. Το θέμα αυτό εξετάζεται περαιτέρω στο Τι σημαίνει το διαβατήριο προϊόντος αν πουλάω χάλυβα μέσω μιας διαδικτυακής αγοράς;
Μια πέμπτη κατάσταση: έλλειψη σαφήνειας σχετικά με το ποιος είναι υπεύθυνος εντός της δικής του επιχείρησης εάν το διαβατήριο περιέχει εσφαλμένα στοιχεία — το τμήμα τεχνικής υποστήριξης, το τμήμα πωλήσεων ή αυτός που έχει διαμορφώσει την πλατφόρμα. Χωρίς εσωτερική συμφωνία, το ερώτημα αυτό παραμένει αναπάντητο έως ότου προκύψει ένα πρόβλημα.
Τι μπορείτε να τεκμηριώσετε
- Μια εσωτερική σημείωση στην οποία καταχωρίται εάν η επιχείρηση ενεργεί για ένα συγκεκριμένο προϊόν ως κατασκευαστής, εισαγωγέας ή διανομέας, με αναφορά στην επεξήγηση του Είμαι εισαγωγέας ή κατασκευαστής σύμφωνα με το ESPR;
- Ένα σύνολο όλων των προμηθευτών, με υποχρέωση ανά προμηθευτή ποιος είναι υπεύθυνος για την παροχή ή τη σύνταξη του διαβατηρίου του προϊόντος.
- Γραπτές συμφωνίες με προμηθευτές εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με το ποιος φροντίζει για το διαβατήριο, ακριβώς επειδή η ευθύνη εκεί δεν παραμένει αυτόματα στον αρχικό κατασκευαστή.
- Μια εσωτερική κατανομή ρόλων για την παροχή και τον έλεγχο τεχνικών στοιχείων (σύσταση, μηχανικές ιδιότητες, πληροφορίες φορτίου), συμπεριλαμβανομένου αυτού που υπογράφει για την ακρίβεια.
- Ένα αρχείο σχετικά με τη δική σας σήμανση εμπορικής μάρκας, για επιχειρήσεις που πωλούν χάλυβα με τη δική τους ονομασία — βλέπε επίσης Πουλάω χάλυβα με το δικό μου εμπορικό σήμα — ποιες υποχρεώσεις παίρνω;
- Ένα σχέδιο για τη συνέχεια του διαβατηρίου κατά την μεταβίβαση, συγχώνευση ή διακοπή δραστηριοτήτων της επιχείρησης.
- Ένα σύνολο ποιος είναι υπεύθυνος εντός της επιχείρησης για το προσωπικό ή την ανάθεση συμβάσεων σχετικά με το διαβατήριο, με υπόβαθρο την εξέταση του Χρειάζομαι επιπλέον προσωπικό για το διαβατήριο προϊόντος ή μπορώ να το ανατεθώ σε εξωτερικό πάροχο;
Αυτό δεν είναι νομική συμβουλή. Αυτή η σελίδα παρέχει γενικές πληροφορίες σχετικά με τη νομοθεσία που αφορά αυτή την πλατφόρμα. Δεν γνωρίζουμε την κατάστασή σας. Εάν έχετε αμφιβολίες σχετικά με τη δική σας περίπτωση, συμβουλευθείτε έναν δικηγόρο ή την αρμόδια αρχή εποπτείας.
Γραμμένο με AI βάσει των πηγών παραπάνω, ελεγμένο από ένα άνθρωπο στις 2026-08-22. Κάτι δεν είναι σωστό; Ενημερώστε μας — οι διορθώσεις λαμβάνουν προτεραιότητα.