który organ nadzoru sprawdza paszport produktu w Holandii

Co konkretnie musisz zrobić

Czego się od Ciebie oczekuje

Kto tworzy, sprzedaje lub handluje pasaportem produktu ze stali, w pewnym momencie spotka się z nadzorem rynku. Rozporządzenie (UE) 2019/1020 reguluje sposób organizacji tego nadzoru w UE, a artykuł 27 ESPR (Rozporządzenia (UE) 2024/1781) określa, jakie informacje producenci muszą udostępniać organom, które o nie proszą. Holandia musi na tej podstawie wyznaczyć organ nadzoru rynku lub wskazać, który istniejący nadzorca otrzyma to zadanie dla produktów z cyfrowym pasaportem produktu. W momencie pisania nieokreślone jest jeszcze, który holenderski organ zostanie wyznaczony dla stali i półfabrykatów z żelaza — wynika to z krajowego ustawodawstwa wdrażającego, które pojawi się po działaniu delegowanym dla tej grupy produktów.

Udostępnianie informacji

Rozporządzenie (UE) 2019/1020 wychodzi z systemu, w którym uczestnik rynku na żądanie może przedłożyć dokumentację i informacje techniczne. Dla przedsiębiorstwa zatrudniającego od 10 do 100 pracowników oznacza to konkretnie: dane zawarte w pasaporcie produktu oraz ich uzasadnienie muszą być dostępne do żądania w krótkim terminie. Nie gdzieś gubiąc się w skrzynce mailowej pracownika, który wyjechał trzy lata temu, ale w miejscu, gdzie ktoś w firmie może je odnaleźć.

Wiedzieć, kto za co odpowiada

Nadzór rynku nie kieruje się automatycznie na stronę, która faktycznie zestawiła pasport — kieruje się na uczestnika rynku, który jest za niego odpowiedzialny zgodnie z przepisami. To nie jest ta sama strona w każdym ogniwie łańcucha. Kto wątpi, czy to producent, importer czy własna firma, znajdzie podstawowy podział w kto jest odpowiedzialny za paszport produktu stalowego? i bardziej precyzyjne wyznaczenie granic w czy jestem importerem czy producentem selon la ESPR?. Handlowiec, który tylko odsprzedaje stal, ma z kolei inną pozycję, opisaną w jakie obowiązki ma dystrybutor lub handlowiec stali?

Współpraca z żądaniem organu nadzoru

Rozporządzenie (UE) 2019/1020 zakłada współpracę: uczestnik rynku, od którego żądane są informacje, wspiera się w tym w terminie określonym przez organ nadzoru. Dla średniej wielkości przedsiębiorstwa oznacza to, że musi być ktoś, kto wie, który pasport odpowiada której partii stali, i kto może przekazać pytanie właściwej osobie lub właściwemu systemowi — zwłaszcza jeśli pasport nie został opracowany samodzielnie, lecz przejęty od producenta spoza UE, sytuacja która jest oddzielnie opisana w mój producent znajduje się poza Unią Europejską — kto wtedy reguluje paszport produktu?

Gdzie dzieje się źle w praktyce

Kilka sytuacji pojawia się regularnie w firmach, które stykają się z nadzorem rynku, nawet jeśli niekoniecznie chodzi o stal:

• Kod QR wskazuje na pasport, który nie jest już dostępny online. Strona hostingu przerwała działalność, umowa nie została odnowiona, lub wewnętrzna migracja się nie powiodła. Pasport istnieje jeszcze na papierze, ale nie jest osiągalny w taki sposób, jaki wymagają przepisy.
• Nikt w firmie nie wie już, kto sporządził pasport. Po zmianie personelu wiedza na temat źródła danych zniknęła, podczas gdy organ nadzoru pyta właśnie o uzasadnienie zawartego w paszporcie roszczenia.
• Produkt jest sprzedawany pod własną marką, ale obowiązki związane z paszportem nigdy nie zostały ponownie rozpatrzone. Kto przetwarza stal lub wprowadza ją na rynek pod własną nazwą, może znaleźć się w innej roli niż się spodziewał — patrz sprzedaję stal pod moją własną marką — jakie obowiązki mnie dotyczą?
• Sprzedaż za pośrednictwem platformy handlowej bez ustalenia, kto dostarcza jakie informacje. W przypadku sprzedaży za pośrednictwem platformy internetowej może być niejasne, która strona zwraca się do organu nadzoru — kwestia ta zostanie omówiona w co oznacza paszport produktu, gdy sprzedaję stal poprzez internetową platformę rynkową?
• Paszport istnieje, ale zawarte w nim dane okazują się nieprawidłowe lub przestarzałe. Wówczas pytanie zmienia się z "czy istnieje paszport" na "kto odpowiada za błąd", zagadnienie, które będzie osobno omówione w kto ponosi odpowiedzialność, jeśli w paszporcie produktu znajdują się nieprawidłowe dane

Co możesz dokumentować

Zanim holenderski organ nadzoru będzie znany, przedsiębiorstwo może już uporządkować sprawy, aby prośba o informacje nie stała się kryzysem:

• Przegląd grup produktów stali, którymi przedsiębiorstwo handluje lub przetwarza, oraz paszport, który im odpowiada.
• Ustalona umowa dotycząca tego, kto w przedsiębiorstwie jest odpowiedzialny za aktualizowanie i wyszukiwanie danych paszportu — również po zmianach kadrowych.
• Korespondencja i dokumentacja producenta lub importera, na których oparty jest paszport, przechowywane w stałym miejscu, a nie tylko w indywidualnej skrzynce pocztowej.
• Umowa z partnerem hostingowym (lub wewnętrznie) dotycząca okresu przechowywania i dostępności paszportu, w tym tego, co się dzieje w przypadku zmiany dostawcy lub platformy.
• W razie wątpliwości dotyczących własnej roli w łańcuchu: krótka notatka dokumentująca, na jakiej podstawie przedsiębiorstwo uważa się za producenta, importera, dystrybutora lub posiadacza znaku towarowego — przydatna, jeśli organ nadzoru będzie o to pytać.

Dla przedsiębiorstw zastanawiających się, czy tego rodzaju gromadzenie akt powinno odbywać się wewnętrznie, czy może być zlecane na zewnątrz, znajduje się czy będę potrzebować dodatkowego personelu dla paszportu produktu, czy mogę to zlecić zewnętrznemu podwykonawcy więcej informacji na temat tego wyboru. A dla tych, którzy zastanawiają się, co faktycznie się dzieje, gdy tego rodzaju dokumentacja brakuje w momencie, gdy zobowiązania wchodzą w życie, jest tam co się stanie, jeśli nie będę miał paszportu produktu dla mojej stali?

Gdy niederlanyjskie ustawodawstwo wykonawcze wskaże wyznaczoną krajową instytucję nadzoru ds. tej grupy produktów, zostanie to tutaj uzupełnione.