Είμαι εισαγωγέας ή κατασκευαστής σύμφωνα με το ESPR;

Κατασκευαστής ή εισαγωγέας: η διάκριση έγκειται στο ποιος φέρνει το προϊόν στην αγορά

Όποιος είναι εγκατεστημένος στην ΕΕ και παράγει ένα προϊόν από χάλυβα ή σίδηρο, το κάνει να παραχθεί ή το φέρνει στην αγορά με το δικό του όνομα ή εμπορικό σήμα, θεωρείται κατασκευαστής. Όποιος φέρνει ένα προϊόν από έξω της ΕΕ και το τοποθετεί για πρώτη φορά στην αγορά της ΕΕ, θεωρείται εισαγωγέας. Επομένως, δεν πρόκειται για το ποιος έχει φυσικά έλασει ή χυτεύσει το μέταλλο, αλλά για το ποιος είναι υπεύθυνος για τη φορά του προϊόντος στην αγορά: το μέρος που φέρνει το προϊόν στην αγορά της ΕΕ για δικό του λογαριασμό φέρει τις υποχρεώσεις που σχετίζονται με αυτό. Το άρθρο 27 του ESPR περιγράφει τι αναμένεται από έναν κατασκευαστή, το άρθρο 29 τι αναμένεται από έναν εισαγωγέα. Και τα δύο άρθρα βασίζονται σε έναν πραγματικό ρόλο, όχι σε μια επιλογή: μια επιχείρηση δεν αποκαλεί τον εαυτό της κατασκευαστή ή εισαγωγέα, είναι αυτό βάσει του τι κάνει με το προϊόν.

Για ποιους είναι σχετικό αυτό, και για ποιους όχι

Αυτή η διάκριση είναι σημαντική για επιχειρήσεις που παράγουν ή εισάγουν από χώρες εκτός της ΕΕ ημιέτοιμα προϊόντα από σίδηρο και χάλυβα και τα φέρνουν για πρώτη φορά στην αγορά της ΕΕ. Ένα κατάστημα χάλυβα που αγοράζει προφίλ, πλάκες ή σωλήνες από έναν προμηθευτή που είναι ήδη εγκατεστημένος στην ΕΕ και που στη συνέχεια μεταπωλεί αυτά τα προϊόντα σε έναν επεξεργαστή μετάλλων, στις περισσότερες περιπτώσεις δεν είναι κατασκευαστής και δεν είναι εισαγωγέας, αλλά διανομέας — ένας τρίτος ρόλος που αντιμετωπίζεται ξεχωριστά στον ESPR και δεν εμπίπτει στο άρθρο 27 ή το άρθρο 29. Επίσης, μια επιχείρηση που μόνο επεξεργάζεται χάλυβα (κόψιμο, κάμψη, συγκόλληση) χωρίς να το φέρει στην αγορά ως νέο προϊόν με το δικό της όνομα, δεν χρειάζεται αυτόματα να αυτοπροσδιορίζεται ως κατασκευαστής. αυτό εξαρτάται από το αν δημιουργείται ένα νέο προϊόν που προσφέρεται με το δικό της όνομα. Αυτό το κείμενο αφορά τη διάκριση κατασκευαστή/εισαγωγέα όπως έχει δημιουργηθεί στον ESPR. δεν αφορά το ποιες συγκεκριμένες απαιτήσεις τίθενται στο ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος για χάλυβα και σίδηρο — αυτές οι απαιτήσεις προκύπτουν από μια ξεχωριστή εξουσιοδοτημένη πράξη που δεν υπάρχει ακόμα.

Πότε αυτή η διάκριση θα ισχύσει δεν είναι ακόμα σταθερή

Δεν υπάρχει ακόμη σταθερή ημερομηνία κατά την οποία οι υποχρεώσεις από το άρθρο 27 και το άρθρο 29 για ημιέτοιμα προϊόντα από σίδηρο και χάλυβα θα ισχύουν πράγματι. Σύμφωνα με το σχέδιο εργασίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την ESPR (2025-2030), η πρώτη εξουσιοδοτημένη πράξη για αυτήν την ομάδα προϊόντων αναμένεται το 2026, και οι υποχρεώσεις που προκύπτουν από αυτήν ισχύουν δεκαοκτώ μήνες μετά τη δημοσίευση. Με βάση αυτό, υπολογίζεται γύρω στο 2028, αλλά αυτή είναι μια προσδοκία, όχι μια δέσμευση: όσο η εξουσιοδοτημένη πράξη δεν υπάρχει, δεν υπάρχει ούτε σταθερή ημερομηνία έναρξης. Μέχρι τότε, οι γενικές υποχρεώσεις του ESPR δεν ισχύουν ακόμα για αυτήν την ομάδα προϊόντων. Μόλις δημοσιευθεί η εξουσιοδοτημένη πράξη, η ημερομηνία θα αναφέρεται εδώ.

Πώς να το προσδιορίσετε στην πράξη

Το πρώτο ερώτημα είναι από πού προέρχεται το προϊόν: παράγεται στην ΕΕ ή έρχεται από έξω της ΕΕ στην αγορά της ΕΕ; Στη περίπτωση παραγωγής στην ΕΕ, το μέρος που προσφέρει το προϊόν με το δικό του όνομα ή εμπορικό σήμα εμφανίζεται ως κατασκευαστής. Στην περίπτωση που προέρχεται από έξω της ΕΕ, το μέρος που φέρνει το προϊόν για πρώτη φορά στην αγορά της ΕΕ εμφανίζεται ως εισαγωγέας, ακόμα και αν το μέρος αυτό δεν έχει παράξει αυτό το προϊόν. Το δεύτερο ερώτημα είναι ποιου ονόματος ή εμπορικού σήματος είναι στο προϊόν: μια επιχείρηση που κάνει ένα ημιέτοιμο προϊόν να κατασκευαστεί από τρίτο μέρος, αλλά το φέρνει στην αγορά με το δικό της όνομα, εμπίπτει στο ρόλο του κατασκευαστή, ανεξάρτητα από το ποιος το έχει φυσικά έλασει ή χυτεύσει. Το τρίτο ερώτημα είναι ποιος είναι το πρώτο μέρος της αγοράς στην ΕΕ: σε μια αλυσίδα πολλών επιχειρήσεων στην ΕΕ, συνήθως μόνο ο πρώτος κρίκος είναι κατασκευαστής ή εισαγωγέας, και τα μέρη μετά από αυτό είναι διανομείς. Όποιος μετά την απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα δεν αναγνωρίζει κάποιον από τους δύο ρόλους στον εαυτό του, μπορεί να ελέγξει αν ο ρόλος του διανομέα ισχύει. αυτός ο ρόλος έχει άλλες υποχρεώσεις που δεν έχουν αντιμετωπιστεί εδώ.

Βάση αυτού: άρθρο 27 και άρθρο 29 του ESPR

Η διάκριση μεταξύ κατασκευαστή και εισαγωγέα προκύπτει απευθείας από την δομή του ESPR: το άρθρο 27 περιγράφει τις υποχρεώσεις των κατασκευαστών, το άρθρο 29 εκείνες των εισαγωγέων. Και τα δύο άρθρα είναι δομημένα γύρω από την πραγματική ενέργεια της διάθεσης στην αγορά, όχι γύρω από την ίδια την φυσική παραγωγή. Αυτός είναι ο λόγος που μια εταιρεία που παραγγέλνει την παραγωγή αλλά διαθέτει το προϊόν στην αγορά από μόνη της, θεωρείται ωστόσο ως κατασκευαστής, και μια εταιρεία που επαναπωλεί ένα προϊόν που έχει ήδη κυκλοφορεί στην ΕΕ, εξαιρείται και από τα δύο άρθρα.

Όποιος θέλει να ελέγξει ποιος ρόλος ισχύει για τη δική του λειτουργία, μπορεί να συμβουλευθεί το κείμενο του άρθρου 27 και του άρθρου 29 του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1781 μέσω της πηγής παρακάτω, και να εφαρμόσει τη δική του κατάσταση στις ερωτήσεις από αυτό το κείμενο: από πού προέρχεται το προϊόν, ποιο όνομα είναι γραμμένο σε αυτό, και ποιος το διαθέτει πρώτα στην αγορά της ΕΕ.

Με ποιες πληροφορίες βασίζεται

Ο κανονισμός είναι διαθέσιμος στο EUR-Lex. Παραπέμπουμε ανά ισχυρισμό· δεν χρειάζεται να μας πιστέψετε.

Τι πρέπει να κάνετε συγκεκριμένα

Ο ESPR κάνει μια αδή διάκριση μεταξύ κατασκευαστών και εισαγωγέων, και αυτή η διάκριση καθορίζει ποιες υποχρεώσεις ισχύουν. Και οι δύο ρόλοι ασχολούνται με το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος, αλλά η φύση των υποχρεώσεων διαφέρει. Για μια εμπορική επιχείρηση που προμηθεύεται χάλυβα από την Τουρκία, την Ινδία ή την Κίνα και τον πωλεί στην ΕΕ, το ερώτημα "τι είμαι εδώ στην πραγματικότητα" δεν είναι λοιπόν επιφανειακό — καθορίζει το σύνολο των επόμενων βημάτων.

Ένας κατασκευαστής είναι σύμφωνα με το άρθρο 27 του ESPR εκείνος που κατασκευάζει το προϊόν, ή αναθέτει το σχεδιασμό ή την κατασκευή του, και το εμπορεύεται με το δικό του όνομα ή εμπορικό σήμα. Ένας εισαγωγέας είναι σύμφωνα με το άρθρο 29 εκείνος που βάζει ένα προϊόν από χώρα εκτός της ΕΕ στην αγορά της ΕΕ. Όποιος συνδυάζει και τους δύο ρόλους — για παράδειγμα, να κάνει έλαση χάλυβα σε εργοστάσιο εκτός της ΕΕ, να το πωλεί με το δικό του εμπορικό σήμα — κάνει καλά που δεν βιάζεται να κάνει τη διάκριση με βάση το "ποιος το κατασκευάζει φυσικά", αλλά με βάση το ποιος το βάζει στην αγορά με ποιο όνομα. Το τελευταίο αγγίζει το ερώτημα Πουλάω χάλυβα με το δικό μου εμπορικό σήμα — ποιες υποχρεώσεις παίρνω;διότι ακόμη και μια εμπορική επιχείρηση που δεν παράγει χάλυβα μπορεί να καταλήξει στον ρόλο του κατασκευαστή λόγω του τρόπου με τον οποίο εμπορεύεται.

Τι αναμένεται από εσάς

Ως κατασκευαστής: φροντίστε ώστε το προϊόν να συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις

Το άρθρο 27 του ESPR θέτει την ευθύνη για το περιεχόμενο του ψηφιακού διαβατηρίου προϊόντος στον κατασκευαστή. Αυτό σημαίνει ότι ο κατασκευαστής είναι υπεύθυνος για την ακρίβεια των δεδομένων που περιέχονται σε αυτό: σύσταση, προέλευση, τεχνικές ιδιότητες και τα υπόλοιπα από αυτά που απαιτούνται από την εφαρμοστέα κατευθυνόμενη πράξη για τον χάλυβα. Για έναν παραγωγό χάλυβα με 10 έως 100 υπαλλήλους, αυτό σημαίνει στην πράξη ότι τα δεδομένα που υπάρχουν ήδη διάσπαρτα στο εργοστάσιο — στο πιστοποιητικό ποιότητας, στη φύλλο εργασίας, στο σύστημα ERP — πρέπει να συγκεντρωθούν με δομημένο τρόπο, σε μορφή που να είναι αναγνώσιμη από μηχανή και να μπορεί να συνδεθεί με ένα QR κωδικό. Αυτό είναι λιγότερο νομική δουλειά παρά δουλειά ποιότητας δεδομένων.

Ως εισαγωγέας: ελέγχετε πριν το βάλετε στην αγορά

Το άρθρο 29 του ESPR θέτει μια διαφορετικού είδους υποχρέωση στον εισαγωγέα: όχι η σύνταξη του ψηφιακού διαβατηρίου, αλλά ο έλεγχος ότι ο κατασκευαστής εκτός της ΕΕ το έχει ήδη κάνει, και ότι το ψηφιακό διαβατήριο συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις, πριν το προϊόν μπει στην αγορά της ΕΕ. Για μια εμπορική επιχείρηση που εισάγει χάλυβα, αυτό σημαίνει ότι πρέπει να υπάρχει ένα σημείο στη διαδικασία αγορών κατά το οποίο γίνεται αυτός ο έλεγχος — όχι εκ των υστέρων, όταν το προϊόν έχει ήδη πωληθεί. Όποιος αντιμετωπίζει πρόβλημα εδώ επειδή ο προμηθευτής εκτός της ΕΕ δεν παρέχει ο ίδιος ψηφιακό διαβατήριο, βρίσκει περισσότερες ενδείξεις στο Ο κατασκευαστής μου βρίσκεται έξω από την Ευρωπαϊκή Ένωση — ποιος διευθετεί το διαβατήριο προϊόντος τότε;.

Ως εισαγωγέας: διατηρήστε και μεταδώστε δεδομένα του κατασκευαστή

Εκτός από την εργασία ελέγχου, το άρθρο 29 θέτει στον εισαγωγέα και μια υποχρέωση διατήρησης και διαδόσεως: τα δεδομένα και η τεκμηρίωση που έχει παρέχει ο κατασκευαστής πρέπει να παραμείνουν διαθέσιμα για τις αρχές εποπτείας και πρέπει να μεταφέρονται στην αλυσίδα εμπορίας. Για μια επιχείρηση αυτού του μεγέθους αυτό είναι συχνά θέμα σχηματισμού φακέλου: ανά αποστολή, ανά παρτίδα παραγωγής, καταγράψτε τι έχει ληφθεί και από ποιον.

Και οι δύο ρόλοι: γνωρίστε πότε αλλάζει ο ρόλος

Μια επιχείρηση που και κατασκευάζει ο ίδια χάλυβα και πωλεί χάλυβα που έχει κατασκευαστεί από άλλους, μπορεί ανά γραμμή προϊόντος να εμπίπτει σε διαφορετικό ρόλο. Αυτό δεν είναι θεωρητικό σημείο: καθορίζει αν η επιχείρηση για μια συγκεκριμένη παρτίδα δρα ως κατασκευαστής (άρθρο 27) ή ως εισαγωγέας (άρθρο 29), με διαφορετικές υποχρεώσεις ανά παρτίδα. Οι επιχειρήσεις που αμφιβάλλουν για τη θέση τους στην αλυσίδα, και ως προς τη μεσάζουσα δραστηριότητα, βρίσκουν περισσότερη αμφιβολία στο Ποιος είναι υπεύθυνος για το διαβατήριο προϊόντος χάλυβα;.

Πού παρουσιάζονται προβλήματα στην πράξη

Μια εμπορική επιχείρηση που προμηθεύεται χάλυβα από εργοστάσιο εκτός της ΕΕ και τον πωλεί με το δικό της εμπορικό σήμα, μερικές φορές υποθέτει ότι είναι «απλώς εισαγωγέας», ενώ το εμπόριο με το δικό της εμπορικό σήμα ακριβώς φέρει χαρακτηριστικά του ρόλου του κατασκευαστή. Αυτό δημιουργεί ασάφεια ως προς το ποιος πρέπει να παρέχει ποια δεδομένα.

Μια δεύτερη κατάσταση: ένας εισαγωγέας λαμβάνει από το εργοστάσιο εκτός της ΕΕ ένα πιστοποιητικό ποιότητας, αλλά όχι ένα δομημένο ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος, και υποθέτει εσφαλμένως ότι το πιστοποιητικό είναι επαρκές. Ο έλεγχος που ορίζεται στο άρθρο 29 απαιτεί κάτι διαφορετικό από τον έλεγχο ενός πιστοποιητικού ποιότητας.

Μια τρίτη κατάσταση: μια επιχείρηση αγοράζει ημιτελή προϊόντα από έναν ευρωπαϊκό ενδιάμεσο εμπόρο, ο οποίος με τη σειρά του προμηθεύεται από έξω από την ΕΕ, και υποθέτει ότι οι υποχρεώσεις βαρύνουν ήδη τον ενδιάμεσο έμπορο. Ποιος ακριβώς στην αλυσίδα έχει ποιο ρόλο εξαρτάται από το ποιος φέρνει το προϊόν στην αγορά της ΕΕ πού και με ποιο όνομα — όχι από ποιος το αγοράζει πρώτος. Το ζήτημα αυτό αφορά επίσης τη θέση του ενδιάμεσου εμπόρου, βλέπε Ποιες υποχρεώσεις έχει ένας διανομέας ή έμπορος χάλυβα;.

Μια τέταρτη κατάσταση: μια επιχείρηση πωλεί μέσω του δικού της διαδικτυακού καταστήματος ή μέσω μιας ηλεκτρονικής πλατφόρμας σε άλλες χώρες της ΕΕ, και δεν θεωρεί τον εαυτό της «εισαγωγέας» επειδή το προϊόν ήδη αποθηκεύθηκε στην ΕΕ. Στη διασυνοριακή πώληση εντός της ΕΕ ο ρόλος του εισαγωγέα συνήθως δεν έχει τον ίδιο χαρακτήρα όπως κατά την εισαγωγή από έξω της ΕΕ, αλλά το ζήτημα ποιο ρόλο συνεπάγεται ένα κανάλι πώλησης εμφανίζεται και εδώ — βλέπε επίσης Τι σημαίνει το διαβατήριο προϊόντος αν πουλάω χάλυβα μέσω μιας διαδικτυακής αγοράς;.

Μια πέμπτη κατάσταση: εσωτερικά το ζήτημα «είμαστε κατασκευαστής ή εισαγωγέας» αντιμετωπίζεται ως μια φορά για πάντα νομική κατάταξη, ενώ μια επιχείρηση με ποικίλα πρότυπα προμήθειας θα πρέπει πραγματικά να θέσει το ζήτημα αυτό εκ νέου ανά γραμμή προϊόντων ή ανά προμηθευτή.

Τι μπορείτε να τεκμηριώσετε

Μια επισκόπηση ανά γραμμή προϊόντων ή προμηθευτή του ρόλου που η επιχείρηση διαδραματίζει σε αυτή: κατασκευαστής σύμφωνα με το άρθρο 27, ή εισαγωγέας σύμφωνα με το άρθρο 29 της ESPR.
Μια σταθερή στιγμή ελέγχου στη διαδικασία προμήθειας κατά την οποία διαπιστώνεται εάν ένας προμηθευτής εκτός της ΕΕ έχει ήδη παραδώσει ένα ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος, και εάν αυτό είναι πλήρες.
Ένα δοσιέ ανά παραγωγή ή κατάσταση με την τεκμηρίωση που λήφθη από τον κατασκευαστή εκτός της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένης της ημερομηνίας λήψης και των στοιχείων επικοινωνίας του κατασκευαστή.
Εσωτερικές συμφωνίες σχετικά με το ποιος εντός της επιχείρησης είναι υπεύθυνος για την αξιολόγηση του ρόλου σε νέους προμηθευτές ή νέες κατασκευές πώλησης (ιδίου κατασκευαστή, ηλεκτρονική πλατφόρμα, μεταπώληση).
Ένα σταθερό πρότυπο για την καταγραφή των δεδομένων που παρέχει ο κατασκευαστής, ώστε αυτά τα δεδομένα να είναι επίσης χρήσιμα για τη σύνθεση του ίδιου του ψηφιακού διαβατηρίου προϊόντος.

Επιχειρήσεις που αναρωτιούνται εάν μπορεί να το αναλάβουν εσωτερικά ή αν είναι καλύτερο να το εξωτερικεύσουν, θα βρουν ένα σημείο εκκίνησης στο Χρειάζομαι επιπλέον προσωπικό για το διαβατήριο προϊόντος ή μπορώ να το ανατεθώ σε εξωτερικό πάροχο;.

Αυτό δεν είναι νομική συμβουλή. Αυτή η σελίδα παρέχει γενικές πληροφορίες σχετικά με τη νομοθεσία που αφορά αυτή την πλατφόρμα. Δεν γνωρίζουμε την κατάστασή σας. Εάν έχετε αμφιβολίες σχετικά με τη δική σας περίπτωση, συμβουλευθείτε έναν δικηγόρο ή την αρμόδια αρχή εποπτείας.

Γραμμένο με AI βάσει των πηγών παραπάνω, ελεγμένο από ένα άνθρωπο στις 2026-08-22. Κάτι δεν είναι σωστό; Ενημερώστε μας — οι διορθώσεις λαμβάνουν προτεραιότητα.