ποιος είναι υπεύθυνος εάν υπάρχουν εσφαλμένα δεδομένα στο διαβατήριο προϊόντος

Ο κατασκευαστής είναι ο πρώτος σημείο επικοινωνίας

Για τα δεδομένα σε ένα ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος, η ευθύνη βαρύνει πρώτιστα τον κατασκευαστή. Το άρθρο 27 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781) ορίζει ότι ο κατασκευαστής φροντίζει για την ακρίβεια, την πληρότητα και την επικαιρότητα των πληροφοριών που περιλαμβάνονται στο διαβατήριο. Αυτό δεν σημαίνει ότι άλλα μέρη της αλυσίδας δεν έχουν ποτέ κάτι να ευθύνονται, αλλά τα ίδια τα δεδομένα — η σύνθεση του υλικού, η προέλευση, τα περιβαλλοντικά χαρακτηριστικά — είναι κάτι για το οποίο ο κατασκευαστής ευθύνεται, ακόμη και όταν ένας πάροχος υπηρεσιών όπως το Ferropas συντάσσει και φιλοξενεί το διαβατήριο τεχνικά.

Τι εμπίπτει στην ευθύνη του κατασκευαστή και τι όχι

Αυτή η ευθύνη αφορά το περιεχόμενο των δεδομένων: είναι ο χάλυβας αυτό που ισχυρίζεται ότι είναι, είναι σωστή η σύνθεση, είναι σωστά τα αποτελέσματα των δοκιμών. Το άρθρο 39 του ESPR περιγράφει ότι οι μετρήσεις και οι υπολογισμοί πρέπει να γίνουν σύμφωνα με καθιερωμένες μεθόδους — ο κατασκευαστής είναι αυτός που εκτελεί αυτή τη διαδικασία ή τη διαθέτει, και έτσι τίθεται η βάση για το τι θα περιλαφθεί στο διαβατήριο. Τι δεν εμπίπτει ρητώς σε αυτό: ένα μέρος που μόνο δημιουργεί το διαβατήριο τεχνικά, παρέχει τον κωδικό QR ή φιλοξενεί τα δεδομένα, δεν είναι πηγή των δεδομένων και δεν τα αλλάζει είτε. Αυτός ο ρόλος είναι διευκολυντικός, όχι ουσιαστικός. Επίσης για έναν διανομέα, έμπορο ή εισαγωγέα διαφέρει — ποιες υποχρεώσεις έχει ένας διανομέας ή έμπορος χάλυβα; περιγράφει ότι αυτά τα μέρη πρέπει κυρίως να ελέγχουν αν υπάρχει διαβατήριο και αν φαίνεται πλήρες, όχι ότι πρέπει να επαληθεύσουν την ίδια την περιεχόμενη. Για όποιον πουλά χάλυβα με δική του μάρκα, η θέση είναι πάλι διαφορετική — αυτό αντιμετωπίζεται σε Πουλάω χάλυβα με το δικό μου εμπορικό σήμα — ποιες υποχρεώσεις παίρνω;, επειδή όποιος συνδέει το όνομά του με ένα προϊόν στην πράξη μπορεί να θεωρηθεί κατασκευαστής.

Το άρθρο 40 του ESPR αφορά την πρόληψη της παράκαμψης και των πρακτικών που κάνουν τις επιδόσεις ενός προϊόντος να φαίνονται τεχνητά πιο ευνοϊκές από ό,τι είναι. Αυτό επηρεάζει και τον κατασκευαστή: είναι υποχρέωση να μην κατασκευάζει ή να προσαρμόζει δεδομένα με στόχο να υπονοείται ένα καλύτερο αποτέλεσμα από την πραγματικότητα. Δεν πρόκειται για κάποια δήλωση σχετικά με το ποιος το παρακολουθεί ή το πώς θα κρίνει ένας εποπτικός φορέας μια συγκεκριμένη περίπτωση — αυτό είναι δουλειά των αρμόδιων αρχών.

Η ακριβής κατανομή προκύπτει από τις εξουσιοδοτημένες πράξεις που δεν έχουν ακόμη δημοσιευθεί

Ο ESPR ορίζει την αρχή — ο κατασκευαστής ευθύνεται για τα δεδομένα — αλλά οι συγκεκριμένες, ειδικές για το προϊόν απαιτήσεις για το διαβατήριο χάλυβα έρχονται σε μια εξουσιοδοτημένη πράξη που δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί. Το σχέδιο εργασίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το 2025-2030 αναφέρει μια πρώτη εξουσιοδοτημένη πράξη που αναμένεται το 2026, με υποχρεώσεις που θα ισχύουν μετά από μια περίοδο. Μια ακριβής ημερομηνία δεν είναι ακόμη καθορισμένη εδώ, και θα συμπληρωθεί σε αυτήν τη σελίδα μόλις δημοσιευθεί η πράξη. Μέχρι τότε, ισχύει το γενικό πλαίσιο του ESPR όπως περιγράφηκε παραπάνω, χωρίς να υπάρχει ακόμη μια εξειδίκευση ανά τομέα για τον χάλυβα.

Πώς αυτό λειτουργεί στην πράξη για όποιον εργάζεται με το διαβατήριο

Όποιος χρειάζεται ένα διαβατήριο προϊόντος για χάλυβα κάνει καλά αν καθορίσει πρώτα ποιος ρόλος του ταιριάζει — ποιος είναι υπεύθυνος για το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος του χάλυβα; παρέχει μια επισκόπηση αυτού, και είμαι εισαγωγέας ή κατασκευαστής σύμφωνα με το ESPR; βοηθά στη διάκριση μεταξύ αυτών των δύο θέσεων, κάτι που καθορίζει άμεσα ποιος πρέπει να είναι σε θέση να τεκμηριώσει ποια δεδομένα. Κατά την υποβολή δεδομένων σε μια πλατφόρμα όπως το Ferropas, η πηγή αυτών των δεδομένων παραμένει ο κατασκευαστής ή ο εισαγωγέας· η πλατφόρμα επεξεργάζεται ό,τι υποβάλλεται και αναλαμβάνει την τεχνική πλευρά — hosting, QR-φορέα δεδομένων, δομή του διαβατηρίου — αλλά δεν ελέγχει την ακρίβεια ενός, για παράδειγμα, αναλύματος σύστασης ή ενός αποτελέσματος δοκιμής. Όποιος αγοράζει και επαναπουλά χάλυβα θα ήταν σκόπιμο να γνωρίζει από ποιον κατασκευαστή ή εισαγωγέα προέρχονται τα δεδομένα και να το καταγράψει, έτσι ώστε σε περίπτωση ερώτησης στη συνέχεια να είναι σαφές από πού προέρχονται τα δεδομένα. Σε περίπτωση αμφιβολίας σχετικά με τη δική του θέση στην αλυσίδα — για παράδειγμα κατά την αγορά από έξω από την ΕΕ — πρόκειται για ξεχωριστή ερώτηση· ο κατασκευαστής μας είναι έξω από την ΕΕ — ποιος ρυθμίζει τότε το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος; πάει περισσότερο σε αυτό.

Πού αναφέρεται: άρθρα 27, 39 και 40 του ESPR

Η υποχρέωση του κατασκευαστή να εξασφαλίσει ακριβείς, πλήρεις και ημερομηνιακά ενημερωμένες πληροφορίες καθορίζεται στο άρθρο 27 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781). Το άρθρο 9 περιγράφει το περιεχόμενο ενός ψηφιακού διαβατηρίου προϊόντος και ποιες πληροφορίες περιλαμβάνονται σε αυτό. Το άρθρο 39 ρυθμίζει ότι οι μέθοδοι δοκιμής, μέτρησης και υπολογισμού λαμβάνουν χώρα κατά προσδιορισμένο τρόπο, το οποίο αποτελεί τη βάση για την αξιοπιστία των δεδομένων. Το άρθρο 40 απαγορεύει πρακτικές που στοχεύουν στο να κάνουν τις επιδόσεις να φαίνονται καλύτερες από ό,τι είναι, ή που παρακάμπτουν τη συμμόρφωση και την εποπτεία.

Όποιος ασχολείται ήδη με ένα ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος ή προετοιμάζεται για αυτό, θα ήταν σκόπιμο να έχει καθαρό το δικό του ρόλο στην αλυσίδα — κατασκευαστής, εισαγωγέας, διανομέας ή ιδιοκτήτης ενδείξεως — και από εκεί να καταγράψει ποια δεδομένα προέρχονται από ποια πηγή. Αυτό μπορεί να ρυθμιστεί ήδη τώρα, ακόμη και χωρίς να έχει καθοριστεί το προσδιοριστικό ημερομηνία και οι απαιτήσεις συγκεκριμένες για κάθε τομέα για το χάλυβα.

Με ποιες πληροφορίες βασίζεται

Ο κανονισμός είναι διαθέσιμος στο EUR-Lex. Παραπέμπουμε ανά ισχυρισμό· δεν χρειάζεται να μας πιστέψετε.

Τι πρέπει να κάνετε συγκεκριμένα

Τι αναμένεται από εσάς

Ο ESPR θέτει την ευθύνη για την ακρίβεια των δεδομένων στο ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος σε εκείνον που φέρνει το προϊόν στην αγορά. Συνήθως πρόκειται για τον κατασκευαστή, αλλά μπορεί επίσης να είναι ο εισαγωγέας όταν εκπροσωπεί κατασκευαστές με έδρα εκτός της ΕΕ. Ποιος ακριβώς έχει ποιο ρόλο, περιγράφεται στη σελίδα Ποιος είναι υπεύθυνος για το διαβατήριο προϊόντος χάλυβα; — αυτή η διάκριση είναι καθοριστική για το ερώτημα ποιος πρέπει να είναι σε θέση να τεκμηριώσει τα δεδομένα.

Υποβολή σωστών και πλήρων δεδομένων (άρθρο 27 ESPR)

Το άρθρο 27 του ESPR περιγράφει τις υποχρεώσεις των κατασκευαστών, συμπεριλαμβανομένης της εξασφάλισης ότι το προϊόν και οι σχετικές πληροφορίες συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις που ισχύουν για το προϊόν αυτό. Για μια εταιρεία με 10 έως 100 υπαλλήλους, αυτό σημαίνει πρακτικά ότι κάποιος στο εσωτερικό του οργανισμού πρέπει να μπορεί να δείξει την πηγή ενός δεδομένου που εμφανίζεται στο διαβατήριο — μια έκθεση δοκιμής, ένα πιστοποιητικό από έναν προμηθευτή, μια εσωτερική μέτρηση. Χωρίς αυτή την τεκμηρίωση, ένα δεδομένο στο διαβατήριο είναι μια δήλωση χωρίς απόδειξη.

Διασφάλιση ότι το διαβατήριο συμμορφώνεται με τις τεχνικές απαιτήσεις (άρθρο 9 ESPR)

Το άρθρο 9 του ESPR περιγράφει τι πρέπει να περιέχει ένα ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος και πώς πρέπει να είναι προσβάσιμο μέσω του φορέα δεδομένων QR. Αυτό δεν αφορά μόνο το περιεχόμενο, αλλά και τη μορφή: ένα διαβατήριο που περιέχει μεν σωστά δεδομένα αλλά δεν συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις δομής ή προσβασιμότητας, είναι εξίσου ελλιπές. Για επιχειρήσεις που πωλούν με δική τους ένδειξη, πρόκειται για ένα σημείο προσοχής που συχνά υποτιμάται· η σελίδα Πουλάω χάλυβα με το δικό μου εμπορικό σήμα — ποιες υποχρεώσεις παίρνω; εξηγεί πότε η ευθύνη αυτή μετατοπίζεται στον κάτοχο της ένδειξης.

Χρήση των σωστών μεθόδων δοκιμής, μέτρησης και υπολογισμού (άρθρο 39 ESPR)

Το άρθρο 39 του ESPR ορίζει ότι τα δεδομένα πρέπει να καθοριστούν με αξιόπιστες, ακριβείς και αναπαραγώγιμες μεθόδους. Για έναν κατεργαστή μετάλλων ή ένα εμπορία χάλυβα που παίρνει δεδομένα από έναν προμηθευτή σημαίνει ότι η προέλευση ενός αριθμού — για παράδειγμα μια σύσταση ή ένα περιβαλλοντικό χαρακτηριστικό — πρέπει να ανιχνευθεί σε μια μέθοδο που συμμορφώνεται με αυτές τις απαιτήσεις. Όποιος δεν έχει δικό του εργαστήριο, στηρίζεται στην τεκμηρίωση της πλευράς που πραγματοποίησε τη μέτρηση.

Απαγόρευση παράκαμψης ή χειροτέρευσης της απόδοσης (άρθρο 40 ESPR)

Το άρθρο 40 του ESPR αναφέρεται στην αποτροπή πρακτικών κατά τις οποίες ένα προϊόν σχεδιάζεται ή παρουσιάζεται κατά τέτοιον τρόπο ώστε να σημειώνει καλύτερα αποτελέσματα από την πραγματική του απόδοση, ή όταν η απόδοση χειροτερεύει μόλις αυτό δεν ελέγχεται πλέον. Για ημιτελή προϊόντα χάλυβα πρόκειται λιγότερο για «λογισμικό που παίζει παιχνίδια» και περισσότερο για συνέπεια: τα δεδομένα που αναγράφονται στο διαβατήριο πρέπει να συμφωνούν με αυτά που περιέχονται πραγματικά στην παρτίδα, ακόμη και κατά τις μεταγενέστερες παραδόσεις της ίδιας προδιαγραφής.

Πού παρουσιάζονται προβλήματα στην πράξη

Μερικές περιστάσεις στις οποίες λανθασμένα δεδομένα δημιουργούνται στην πράξη:

Ένας προμηθευτής παραδίδει ένα πιστοποιητικό που αντιστοιχεί σε διαφορετική σύσταση από την παρτίδα που παραδόθηκε πραγματικά, και κανείς δεν το ελέγχει προτού τα δεδομένα καταχωρηθούν στο διαβατήριο.
Ένα δεδομένο επανατυπώνεται χειρονακτικά από ένα έγγραφο πιστοποίησης σε χαρτί στο ψηφιακό σύστημα, και εμφανίζεται σφάλμα σε ένα ψηφίο ή σε μια μονάδα.
Μια εταιρεία αναλαμβάνει δεδομένα από τον κατασκευαστή χωρίς να γνωρίζει ότι η ίδια, ως εισαγωγέας από εκτός ΕΕ, είναι υπεύθυνη για την ορθότητά τους — βλ. την εξήγηση σχετικά με Είμαι εισαγωγέας ή κατασκευαστής σύμφωνα με το ESPR;.
Ένας διανομέας δεν αλλάζει τίποτα στο προϊόν, αλλά κολλά μια δική του ετικέτα ή συσκευασία πάνω του και δεν συνειδητοποιεί ότι αυτό μπορεί να έχει συνέπειες για τον προσδιορισμό του υπευθύνου — περισσότερες πληροφορίες παρέχονται στο Ποιες υποχρεώσεις έχει ένας διανομέας ή έμπορος χάλυβα;.
Τα δεδομένα καταγράφονται σε ένα συγκεκριμένο χρονικό σημείο, αλλά η διαδικασία παραγωγής αλλάζει κατά συνέπεια — διαφορετική κράμα, διαφορετικός προμηθευτής πρώτης ύλης — χωρίς το διαβατήριο να ενημερώνεται.

Τι μπορείτε να τεκμηριώσετε

Μια επισκόπηση κάθε δεδομένου στο διαβατήριο με την αντίστοιχη πηγή του: εκθέσεις δοκιμών, πιστοποιητικό, εσωτερική μέτρηση, ή δήλωση ενός προμηθευτή.
Συμφωνίες με προμηθευτές σχετικά με το ποιος παρέχει ποιο δεδομένο και ποιος είναι υπεύθυνος για την ορθότητά του, για παράδειγμα καταγεγραμμένη σε μια συμφωνία προμηθευτή ή σε όρους αγοράς.
Μια εσωτερική διαδικασία για την ενημέρωση του διαβατηρίου κατά τις αλλαγές στη σύσταση, την προέλευση ή τη διαδικασία παραγωγής.
Ένα βήμα ελέγχου προτού τα δεδομένα οριστικοποιηθούν στο διαβατήριο — ποιος υπογράφει τελευταίος και με βάση ποια έγγραφα.
Απόδειξη της χρησιμοποιηθείσας δοκιμής, μέτρησης ή υπολογισμού μεθόδου ανά δεδομένο, ώστε σε περίπτωση ερωτήσεων να αποδεικνύεται ότι η μέθοδος είναι σύμφωνη με αυτά που περιγράφει το άρθρο 39 του ESPR.

Όποιος δεν μπορεί να το οργανώσει αυτό εσωτερικά, μπορεί να σκεφτεί να το εξωτερικεύσει. η ζύγιση γι' αυτό περιγράφεται στη σελίδα χρειάζομαι επιπλέον προσωπικό για το διαβατήριο προϊόντος ή μπορώ να το αναθέσω. Το ερώτημα ποιος είναι τελικά υπεύθυνος για ένα λανθασμένο δεδομένο — ο κατασκευαστής, ο εισαγωγέας, ή μια εταιρεία που πωλεί το προϊόν με δική της σήμανση — δεν μπορεί αυτή τη στιγμή να απαντηθεί με βεβαιότητα σε όλες τις περιστάσεις βάσει του τρέχοντος κειμένου του ESPR. Αυτό που είναι βέβαιο: η υποχρέωση να υποστηρίζονται τα δεδομένα βαρύνει εκείνον που θέτει το προϊόν στην αγορά, και η υποχρέωση αυτή υπάρχει ανεξάρτητα από το εάν υπάρχει ήδη μια εξουσιοδοτημένη πράξη για χάλυβα. Μόλις υπάρξει περισσότερη διαφάνεια σε αυτό, αυτή η σελίδα θα ενημερωθεί.

Αυτό δεν είναι νομική συμβουλή. Αυτή η σελίδα παρέχει γενικές πληροφορίες σχετικά με τη νομοθεσία που αφορά αυτή την πλατφόρμα. Δεν γνωρίζουμε την κατάστασή σας. Εάν έχετε αμφιβολίες σχετικά με τη δική σας περίπτωση, συμβουλευθείτε έναν δικηγόρο ή την αρμόδια αρχή εποπτείας.

Γράφτηκε με τεχνητή νοημοσύνη με βάση τις πηγές παραπάνω, ελεγχθηκε από άνθρωπο στις 2026-09-05. Υπάρχει κάτι που δεν είναι σωστό; Ενημερώστε μας — οι διορθώσεις λαμβάνουν προτεραιότητα.