Jak przydzielić każdemu produktowi unikalny kod identyfikacyjny?

Każdy produkt otrzymuje własny, unikalny kod identyfikacyjny

Tak, zgodnie z ESPR każdy produkt podlegający cyfrowemu paszportowi produktu musi być przypisany do jednego unikalnego kodu identyfikacyjnego. Artykuł 12 rozporządzenia ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) stanowi, że paszport jest powiązany z takim kodem, dzięki czemu paszport produktu nie istnieje w próżni, ale zawsze można go jednoznacznie powiązać z jednym konkretnym produktem — lub, w zależności od delegowanego aktu branżowo-specyficznego, z partią lub modelem. Ten kod jest kluczem, za pomocą którego uczestnik rynku, partner handlowy lub organ nadzoru znajduje właściwy paszport za pośrednictwem nośnika danych QR na produkcie. Bez unikalnego kodu system nie działa: wiele produktów mogłoby wówczas odwoływać się do tego samego paszportu, lub paszport nie byłby wykazalnie związany z jednym produktem.

Dla kogo i jakich produktów to obowiązuje

Obowiązek ten dotyczy produktów, dla których przyjęto delegowany akt zgodnie z ESPR i które w związku z tym podlegają obowiązkowi cyfrowego paszportu. Dla wyrobów żelaza i stali (półwyrobów) delegowany akt jeszcze nie istnieje; obowiązek posiadania unikalnego kodu identyfikacyjnego powstaje zatem dopiero w momencie wejścia w życie przepisów branżowo-specyficznych dla żelaza i stali. Artykuł 12 opisuje zasadę — że musi istnieć unikalny kod identyfikacyjny — ale dokładną formę, strukturę i ewentualne powiązanie z unikalnym numerem identyfikacyjnym uczestnika rynku lub lokalizacji produkcji określa się dla każdej grupy produktów z osobna. Zatem nie dotyczy to produktów spoza grup produktów objętych ESPR i nie dotyczy okresu przed wejściem w życie delegowanego aktu branżowo-specyficznego.

Od kiedy kod staje się obowiązkowy

Stała data jeszcze nie została ustalona. Plan działań ESPR na lata 2025–2030 przewiduje pierwszy delegowany akt w 2026 r., a obowiązki będą miały miejsce po upływie osiemnastu miesięcy; dla żelaza i stali nie wiadomo jeszcze, kiedy dokładnie ten akt zostanie wydany lub jaka będzie dokładna data wejścia w życie. Do tego czasu nie ma ustawowego obowiązku wyposażania produktów w unikalny kod identyfikacyjny w rozumieniu artykułu 12. To nie oznacza, że nie ma nic do zrobienia: przedsiębiorstwa, które już teraz pracują z wewnętrznymi kodami artykułów, numerami partii lub numerami serii, mają w tych systemach Often już użyteczny punkt wyjścia na wypadek, gdyby obowiązek stał się rzeczywisty. Gdy delegowany akt dla żelaza i stali zostanie opublikowany, data zostanie podana tutaj.

Jak podejść do przypisania kodu

Kolejność, w której zwykle się to robi, zaczyna się od inwentaryzacji tego, co już istnieje: wielu producentów i importerów stali i żelaza ma już jakąś formę numeracji partii lub serii, a ta istniejąca identyfikacja jest logicznym punktem wyjścia. Następnie ważne jest sprawdzenie, czy istniejący kod znajduje się na właściwym poziomie — na produkt, na partię lub na lokalizację produkcji — ponieważ delegowany akt branżowy określa, na jakim poziomie musi być unikalny kod identyfikacyjny. Następnie pojawia się powiązanie z samym paszportem: kod musi być czytelny za pośrednictwem nośnika danych QR na produkcie, co wymaga koordynacji między wewnętrznym kodowaniem a techniczną konfiguracją paszportu. Ferropas.eu zapewnia to powiązanie: na podstawie danych dostarczonych przez producenta lub importera paszport jest kompilowany, hostowany przez dziesięć lat i dostarczany nośnik danych QR, który odwołuje się do unikalnego kodu identyfikacyjnego i powiązanego paszportu. Ci, którzy już teraz myślą o własnym kodowaniu produktu, nie będą musieli później instalować nowego systemu, lecz będą mogli podpiąć się pod to, co już istnieje.

Gdzie to znajduje się: artykuł 12 i artykuł 11 ESPR

Artykuł 12 rozporządzenia ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) reguluje samą unikalną identyfikacyjną kodyfikację: zasadę, że cyfrowy paszport produktu jest powiązany z kodem unikalnym. Artykuł 11 tego samego rozporządzenia opisuje szerszą ramę techniczną, w której to musi funkcjonować: jak paszport jest technicznie skonstruowany, jak jest dostępny za pośrednictwem nośnika danych, i jak poszczególne elementy paszportu — w tym kod identyfikacyjny — są ze sobą powiązane. Razem artykuły te tworzą podstawę: artykuł 11 dla funkcjonowania technicznego, artykuł 12 dla identyfikacji, która czyni ten system użytecznym.

Co czytelnik może zrobić teraz

Kto już teraz wprowadza stal lub żelazo na rynek, może bez czekania na delegowany akt zmapować istniejące wewnętrzne kodowanie (numery partii, serii lub artykułów) i sprawdzić, na jakim poziomie kod jest przypisywany. Ta praca nie jest stracona: jest to dokładnie podstawa, do której unikalny kod identyfikacyjny cyfrowego paszportu produktu będzie się później odwoływać, a ferropas.eu może zapewnić to połączenie, gdy zobowiązanie dla sektora stanie się obligacyjne.

Na czym opiera się ta informacja

Samo rozporządzenie znajduje się na EUR-Lex. Informujemy o każde stwierdzeniu; nie musisz nam ufać.

Co konkretnie musisz zrobić

Czego się od Ciebie oczekuje

Artykuł 12 rozporządzenia ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) obliguje do posiadania unikatowego kodu identyfikacyjnego dla każdego produktu, którego dotyczy cyfrowy paszport produktu. Kod ten jest kluczem, za pomocą którego paszport można odnaleźć i powiązać z właściwym produktem fizycznym. To, co to konkretnie oznacza, rozkłada się na kilka oddzielnych obowiązków.

Każdy produkt rozpoznawalny dzięki własnemu kodowi

Kod musi jednoznacznie odróżniać produkt od innych produktów, także od innych egzemplarzy tego samego modelu. Dla przedsiębiorstwa zatrudniającego od 10 do 100 pracowników zwykle oznacza to, że istniejące wewnętrzne numery artykułów nie wystarczają: najczęściej są one opracowane na poziomie modelu lub zamówienia, a nie na poziomie każdego fizycznego egzemplarza lub partii. Konieczna jest systematyka, która działa na poziomie, na którym wydawany jest paszport. To, czy odbywa się to na sztukę czy na partię, zależy od produktu i zostało szczegółowo omówione w temacie Czy rejestruję stal na partiach czy na poszczególnych sztukach?.

Powiązanie kodu z właściwym passzportem

Kod identyfikacyjny musi wskazywać na jeden konkretny paszport, a paszport ten z kolei musi wyświetlać właściwe, aktualne dane. To bezpośrednio odnosi się do artykułu 11 rozporządzenia ESPR, który określa wymagania dotyczące projektowania technicznego i działania samego paszportu. W praktyce wymaga to szczelnego powiązania między kodem, nośnikiem danych (zwykle kodem QR) a miejscem, gdzie faktycznie znajdują się dane paszportu. Przedsiębiorstwa, które już korzystają z systemów ERP lub zarządzania zapasami, powinny sprawdzić, jak to powiązanie powstaje technicznie; zobacz Czy mogę połączyć paszport produktu ze swoim systemem ERP lub inwentaryzacji?.

Zapewnienie, że kod pozostaje unikalny również po sprzedaży lub przewozie

Kod identyfikacyjny, który jest unikalny w momencie wydania, musi takim pozostać, gdy produkt zmienia właściciela, jest przetwarzany lub przechodzi przez pośrednika. Dla przetwórców metali i handlowców stalą, którzy kupują, przetwarzają i sprzedają halffabrykaty, oznacza to, że kod pochodzenia producenta oryginalnego nie może zostać utracony w ich własnym procesie. Gdy produkt jest przetwarzany w wielu etapach i powstają tymczasowo nowe jednostki produktu, może pojawić się pytanie, czy chodzi o jeden paszport czy wiele powiązanych paszportów; temat ten jest omawiany w Mój produkt wymaga kilku paszportów produktów — jak to działa razem?.

Rejestracja kodu tam, gdzie jest to wymagane

Poza powiązaniem z samym passzportem pojawia się pytanie, czy i w jaki sposób kod identyfikacyjny musi być również znany na poziomie centralnym. To odnosi się do szerszego systemu rejestracji dotyczącego paszportu, o którym więcej informacji znajduje się w Co to jest rejestr cyfrowych paszportów produktów i co muszę w nim umieścić?.

Gdzie dzieje się źle w praktyce

Wewnętrzny numer artykułu jest ponownie wykorzystywany jako kod produktu. Wiele przedsiębiorstw ma już system numeracji do zarządzania zapasami lub fakturowania. System ten zwykle nie został zaprojektowany, aby być unikalnym na poziomie wymaganym przez paszport, a tym bardziej, aby być rozpoznawalnym poza własnym przedsiębiorstwem. Bez dostosowania istnieje ryzyko, że dwa różne fizyczne produkty otrzymają ten sam kod, lub kod nic nie mówi poza własnymi rejestrami.

Kod jest zarządzany niezależnie od paszportu. W niektórych przypadkach kod identyfikacyjny jest tworzony przez jeden dział lub system, podczas gdy sam paszport jest opracowywany i hostowany przez inną stronę. Jeśli te dwa elementy nie są dobrze ze sobą skoordynowane, powstaje paszport, który istnieje, ale nie można go znaleźć poprzez kod umieszczony na produkcie.

Podczas przetwarzania stali produkt się zmienia, ale kod pozostaje bez zmian. Blachę lub profil, który jest piłowany, powlekany lub inaczej przetwarzany, w praktyce można przekształcić w inny produkt niż oryginalny półfabrykat. Gdy stary kod identyfikacyjny jest po prostu przenoszony, natomiast właściwości produktu uległy zmianie, kod nie odpowiada już temu, co faktycznie powinno być zawarte w danych produktu.

Kod nie jest przenoszony do małych lub luźnych części. W przypadku mniejszych sztuk stali nie zawsze dostępna jest fizyczna przestrzeń do umieszczenia pełnego kodu lub kodu QR, co utrudnia powiązanie między produktem fizycznym a kodem cyfrowym. Problem ten dotyczy szczególnie mniejszych komponentów; patrz jak mogę uzyskać kod QR na bardzo małym kawałku stali.

Nie uwzględnia się okresu trwałości kodu. Kod identyfikacyjny, który musi przez dziesięć lat lub dłużej wskazywać na istniejący paszport, wymaga systemu zarządzania, który będzie funkcjonować dłużej niż obecny pakiet ERP lub obecny dostawca usług hostingowych. Jeśli nie zostanie to ustalone, istnieje ryzyko, że kod będzie wprawdzie na produkcie, ale nigdzie indziej nie będzie się do niego odwoływać.

Co możesz dokumentować

Systematyka, zgodnie z którą przydzielane są kody identyfikacyjne: na sztukę, na partię lub na model, wraz z uzasadnieniem tego wyboru.
Powiązanie między wewnętrznym numerem artykułu (jeśli jest używany) a zewnętrznym kodem identyfikacyjnym paszportu, tak aby oba systemy mogły być wobec siebie wzajemnie zrelatywizowane.
Ustalenia z podmiotem, który opracowuje i hostuje paszport, dotyczące tego, kto przydzielił kod identyfikacyjny i kto jest odpowiedzialny za utrzymanie aktualności powiązania.
Procedura na wypadek przetworzenia, podziału lub połączenia produktu, wraz z dokumentacją, który kod identyfikacyjny obowiązuje następnie.
Sposób techniczny, w jaki kod jest umieszczany na produkcie lub opakowaniu, w tym rozwiązania alternatywne dla małych komponentów.
Przegląd formatu danych, które mają być dostarczone podczas opracowywania paszportu, więcej informacji na ten temat można znaleźć w w jakim formacie muszę dostarczyć dane dla paszportu produktu.

Dla każdego z tych punktów dokumentacja z wyprzedzeniem wymaga mniej pracy niż rekonstrukcja retrospektywna, zwłaszcza gdy produkt musi być rozpoznawalny wiele lat po wydaniu paszportu.

To nie jest porady prawna. Ta strona zawiera ogólne informacje na temat przepisów, których dotyczy ta platforma. Nie znamy Twojej sytuacji. W razie wątpliwości dotyczących Twojego przypadku skonsultuj się z prawnikiem lub właściwym organem nadzoru.

Napisane przy użyciu AI na podstawie źródeł powyżej, sprawdzone przez człowieka dnia 2026-08-22. Coś się nie zgadza? Daj nam znać — korekty mają pierwszeństwo.