Co oznacza paszport produktu, jeśli sprzedaję stal za pośrednictwem internetowego rynku?

Odpowiedzialność nie przechodzi na platformę

Paszport produktu pozostaje w założeniu kwestią pomiędzy producentem lub importerem a rynkiem — nie zmienia się to dlatego, że stal jest sprzedawana za pośrednictwem rynku internetowego. Rynek internetowy otrzymuje w ESPR własną rolę: dostawca rynku musi zgodnie z artykułem 35 rozporządzenia (UE) 2024/1781 działać, jeśli okaże się, że produkt jest oferowany bez obowiązkowego paszportu. Kto sam działa jako sprzedawca na takiej platformie, zwykle podlega regułom dotyczącym dystrybutorów i handlowców z artykułów 30 i 31: stanowią one, że produkt z wymaganym paszportem jest wprowadzony na rynek, oraz że handlowiec to sprawdza przed oferowaniem produktu. Sama platforma nie musi zatem tworzyć paszportu — pozostaje to obowiązkiem strony, która pierwotnie wprowadziła produkt na rynek.

Na kogo to ma wpływ i na kogo nie

Artykuł 35 kieruje się do dostawcy samej platformy internetowej lub wyszukiwarki — przedsiębiorstwa, które eksploatuje platformę, a nie do indywidualnego sprzedawcy, który z niej korzysta. Dla tego sprzedawcy, jeśli w UE odsprzedaje stal, obowiązują przepisy dotyczące dystrybutorów i handlowców z artykułów 30 i 31. To dotyczy zwłaszcza kontroli wstępnej: czy istnieje paszport, czy połączenie QR jest prawidłowe, czy nic się nie zmieniło. To nie dotyczy tego, kto jest sam producentem lub importerem i produkt jako taki był już zobowiązany do wyposażenia w paszport — dla tej strony obowiązują inne, dalej idące przepisy, które tutaj nie wchodzą w grę. To również nie dotyczy grup produktów, dla których nie ustanowiono jeszcze delegowanego aktu dotyczącego obowiązku paszportu: bez takiego aktu dla tej grupy stali nie ma jeszcze obowiązku paszportu do sprawdzenia. I nie dotyczy to sprzedaży poza rynkiem UE, gdzie ESPR nie ma zastosowania.

Jeszcze brak ustalonej daty dla stali

Nie ma jeszcze ustalonej daty wejścia w życie paszportu produktu dla żelaza i stali. Sama ESPR jest w mocy, ale konkretny obowiązek powstaje dopiero dla każdej grupy produktów poprzez delegowany akt. Zgodnie z planem działalności Komisji Europejskiej na lata 2025–2030 pierwszy delegowany akt jest oczekiwany w 2026 r., a obowiązki wchodzą w życie później. Dopóki taki akt dotyczący stali nie zostanie opublikowany, nie ma obowiązku prawnego dla platform internetowych lub sprzedawców do sprawdzania paszportu w przypadku produktów stalowych — artykuły 30, 31 i 35 działają dopiero wtedy, gdy obowiązek paszportu dla tej grupy produktów istnieje. Do tego czasu nic się nie zmienia w sprzedaży za pośrednictwem platformy internetowej w stosunku do powyższego; jest to kwestia przygotowania, a nie przestrzegania.

Co to oznacza w praktyce

Kto sprzedaje lub planuje sprzedawać stal za pośrednictwem platformy internetowej, może rozsądnie najpierw sprawdzić, czy własny produkt będzie podlegać delegowanemu aktowi — to będzie jasne z oficjalnej publikacji, a nie z samej platformy. Jeśli tak jest, następnym krokiem jest sprawdzenie, czy paszport producenta lub importera został już dostarczony z produktem, który jest odsprzedawany; bez tego paszportu handlowiec nie będzie mógł później prawidłowo oferować produkt. Następnie należy zachować informacje towarzyszące produktowi i nie zmieniać ich podczas przenoszenia do ogłoszenia platformy, ponieważ artykuły 30 i 31 stanowią, że handlowiec pozostawia paszport bez zmian. Dla tego, kto sam eksploatuje platformę internetową zamiast na niej sprzedawać, obowiązuje oddzielny zestaw obowiązków z artykułu 35 do reagowania na zawiadomienia o brakujących paszportach; jest to inna pozycja niż indywidualnego sprzedawcy i zasługuje na osobne opracowanie, gdy obowiązek paszportu będzie już istniał. Na razie praktyczna kolejność to: sprawdzenie zakresu, żądanie paszportu od źródła, oraz dostosowanie własnych kanałów sprzedaży — platform czy nie — gdy data się ustali.

Skąd to wynika: artykuły 30, 31 i 35 ESPR

Obowiązki dystrybutorów i handlowców polegające na kontroli obecności paszportu produktu określone są w artykułach 30 i 31 rozporządzenia (UE) 2024/1781 (ESPR). Osobna rola dostawców platform handlowych online i wyszukiwarek, wraz z obowiązkiem podjęcia działań w przypadku brakujących paszportów, określona jest w artykule 35 tego samego rozporządzenia. Oba przepisy stosują się do konkretnej grupy produktów dopiero po wznowieniu i wejściu w życie dla tej grupy delegowanego aktu wymagającego paszportu produktu.

Jeśli sprzedajesz teraz stal za pośrednictwem platformy handlowej, nie musisz nic z tym robić — ale już teraz możesz zidentyfikować, które produkty z własnego katalogu będą później podlegać wymogowi paszportu i u którego dostawcy paszport będzie trzeba później pobrać, aby przejście przebiegło gładko, gdy data zostanie opublikowana w oficjalnej publikacji.

Na czym opiera się ta informacja

Samo rozporządzenie znajduje się na EUR-Lex. Informujemy o każde stwierdzeniu; nie musisz nam ufać.

Co konkretnie musisz zrobić

Sprzedaż stali za pośrednictwem internetowego rynku jest obecnie równie normalna, jak sprzedaż za pośrednictwem własnego sklepu internetowego lub salonu ekspozycyjnego. ESPR różnicuje tutaj między stronami: osoba sprzedająca (handlowiec) ma inne obowiązki niż platforma, na której odbywa się sprzedaż. Dla handlu stalą, który poza własną witryną jest również obecny na rynku, dobrze jest mieć jasno rozróżnione obie role — rolę własnego przedsiębiorstwa oraz rolę platformy.

Czego się od Ciebie oczekuje

Handlowiec pozostaje odpowiedzialny za paszport produktu

Obowiązki wynikające z artykułów 30 i 31 ESPR dotyczą samego handlowca, niezależnie od kanału sprzedaży. Rynek internetowy nic w tym nie zmienia: oferowanie stali na platformie strony trzeciej jest sprzedażą, a handlowiec, który umieszcza produkt na platformie, to osoba, która musi móc wykazać, że do produktu dołączony jest paszport produktu, zanim zostanie on oferowany. W przypadku przedsiębiorstwa zatrudniającego od 10 do 100 pracowników, które sprzedaje zarówno za pośrednictwem własnych kanałów, jak i rynku, oznacza to, że ta sama kontrola obecności paszportu musi być przeprowadzona niezależnie od tego, skąd pochodzą zamówienia. Dokładne warunki praktycznego wdrożenia zostały opisane na stronie dotyczącej jakie obowiązki ma dystrybutor lub handlowiec zajmujący się stalą.

Sama platforma otrzymuje własne obowiązki wynikające z artykułu 35

Artykuł 35 ESPR dotyczy dostawców internetowych rynków i wyszukiwarek. Otrzymują oni własną rolę: nie jako sprzedawcy stali, lecz jako strona ułatwiająca sprzedaż. Dokładna zawartość tej roli i jej zakres zależy od handlowań delegowanych i wykonawczych dla grup produktów, takich jak stal, które muszą jeszcze zostać uchwalane. Dla handlowca stalą sprzedającego na platformie praktyczną konsekwencją jest to, że platforma może poprosić o dane lub połączenie z pasaportem — ale obowiązek posiadania prawidłowego paszportu nie przesunął się w wyniku tego na platformę.

Podział ról pozostaje obowiązujący, nawet jeśli sama platforma wydaje się sprzedaż "white-labelować"

Niektóre rynki oferują możliwość sprzedaży pod własną nazwą lub brandingiem lub bundowania zamówień pod jedną firmę dostawczą. To nic nie zmienia w kwestii tego, kto zgodnie z ESPR występuje jako handlowiec, dystrybutor lub ewentualnie producent. Kto oferuje stal pod własną marką — także za pośrednictwem rynku — natyka się na inny zestaw obowiązków niż strona, która jedynie sprzedaje dalej; różnica ta jest wyjaśniona na stronie dotyczącej sprzedaży pod własną marką.

W razie wątpliwości dotyczących własnej roli konieczne jest przywołanie się do definicji, a nie do tekstu marketingowego platformy

Rynki internetowe często używają własnych terminów, takich jak "sprzedawca", "partner" czy "dostawca", które nie pokrywają się jeden do jednego z podziałem ESPR na producenta, importera, dystrybutora i handlowca. Przedsiębiorstwo wątpiące w swoją pozycję w tym podziale może to sprawdzić na podstawie strony dotyczącej kto jest odpowiedzialny za pasaport produktu ze stali, a dla osób, które również zakupują towary spoza UE i sprzedają je dalej na rynku, pytanie o to, czy sprawia to, że ich przedsiębiorstwo staje się importerem, jest istotne — patrz w tym zakresie wyjaśnienie dotyczące kiedy przedsiębiorstwo jest importerem lub producentem.

Gdzie dzieje się źle w praktyce

W praktyce kilka sytuacji regularnie pojawia się przy sprzedaży za pośrednictwem rynku.

Handlowiec umieszcza ten sam wpis produktu na wielu rynkach jednocześnie, ale połączenie z pasaportem produktu (za pośrednictwem kodu QR lub kodu produktu) jest prawidłowo przesyłane tylko na jednej z tych platform. Na innych platformach brakuje łącza, podczas gdy chodzi o identyczną stal.

Rynek prosi sprzedawcę o wpisanie wszystkich danych produktu w ustalony szablon platformy. W procesie tym określone pola z paszportu — takie jak dokładny skład stopu lub numer partii — znikają, ponieważ szablon na to nie daje miejsca. Wpis na rynku nie jest już zgodny z leżącym u jego podstaw pasaportem.

Przedsiębiorstwo sprzedaje za pośrednictwem platformy handlowej pod marką samej platformy (private label platformy handlowej) i błędnie zakłada, że obowiązki wynikające z ESPR przechodzą również na platformę. To założenie, które niekoniecznie się sprawdza; fakt, jaką rolę strona faktycznie pełni w łańcuchu, jest decydujący, a nie marka na opakowaniu.

Zapasy sprzedawane przez wiele kanałów — własna strona internetowa, salon wystawowy i platforma handlowa — są wysyłane z jednego centralnego magazynu, ale rejestracja, która strona (z którym pasportem) została wysłana do którego kanału, nie jest konsekwentnie prowadzona. Podczas kontroli próbkowej nie da się już powiązać, który pasport dotyczył której wysyłki.

Handlowiec zakłada, że sama platforma handlowa już sprawdza, czy pasport produktu jest obecny, i polega na tym. Artykuł 35 nakłada na platformy własną rolę, ale nie zwalnia handlowca z własnego obowiązku wynikającego z artykułu 30 i 31 zapewnienia, że pasport będzie dostępny przed zaoferowaniem produktu.

Co możesz dokumentować

Dla przedsiębiorstw sprzedających stal za pośrednictwem jednej lub kilku platform handlowych praktyczne jest określenie następujących kwestii:

Przegląd dla każdej platformy handlowej sposobu, w jaki techniczne połączenie z pasportem produktu jest tam skonfigurowane (kod QR na zdjęciu, link w opisie produktu lub za pośrednictwem oddzielnego pola platformy).
Wewnętrzna lista kontrolna przechodzenia przez nią przy tworzeniu każdego nowego wpisu produktu, aby połączenie z pasportem nie zostało przypadkowo utracone podczas transferu do szablonu platformy handlowej.
Dokumentacja danych wymienianych z samą platformą (na ile platforma o to wnioskuje na podstawie artykułu 35), łącznie z datami i wersją.
Prawidłowe przypisanie własnej roli (handlowca, dystrybutora, importera lub producenta) dla każdej platformy handlowej, na wypadek gdyby to samo przedsiębiorstwo na jednej platformie wyłącznie odsprzedawało, a na innej działało pod własną marką.
Rejestracja zapasów i wysyłek umożliwiająca ustalenie dla każdej wysłanej partii stali, który pasport do niej dotyczył, również jeśli wysyłka odbywa się za pośrednictwem wspólnego magazynu obsługującego wiele kanałów.

Kto oprócz pasportu produktu ma również do czynienia z raportowaniem CBAM, ponieważ handluje stalą spoza UE, może zapoznać się z skoordynowaniem między tymi dwoma obowiązkami na stronie dotyczącej łączenia raportowania CBAM z pasportem produktu. Dla większości z tych punktów ustalone, powtarzalne procesy dla każdej platformy handlowej dają więcej niż luźne kontrole po fakcie — szczególnie dla przedsiębiorstw aktywnych jednocześnie na wielu platformach.

To nie jest porady prawna. Ta strona zawiera ogólne informacje na temat przepisów, których dotyczy ta platforma. Nie znamy Twojej sytuacji. W razie wątpliwości dotyczących Twojego przypadku skonsultuj się z prawnikiem lub właściwym organem nadzoru.

Napisane przy użyciu AI na podstawie źródeł powyżej, sprawdzone przez człowieka dnia 2026-08-22. Coś się nie zgadza? Daj nam znać — korekty mają pierwszeństwo.