Πόσο καιρό πρέπει να παραμένει διαθέσιμο ένα διαβατήριο προϊόντος;
Η προθεσμία φύλαξης δεν είναι ακόμη καθορισμένη στο νόμο
Ο ESPR υποχρεώνει ένα ψηφιακό productpaspoort να παραμένει διαθέσιμο, αλλά το ακριβές χρονικό διάστημα δεν είναι καθορισμένο στη Verordening (EU) 2024/1781 — καθορίζεται ανά ομάδα προϊόντων μέσω ενός ενποιημένου κανονισμού. Το άρθρο 10 του ESPR (Verordening (EU) 2024/1781) επιβάλλει στον εμπορικό φορέα που δημιουργεί το διαβατήριο την υποχρέωση να φροντίσει ώστε να παραμείνει προσβάσιμο και συνδέει τη διάρκειά του με αυτό που συμφωνείται για την αντίστοιχη ομάδα προϊόντων. Για το σίδηρο και το χάλυβα ο εξειδικευμένος κανονισμός δεν υπάρχει ακόμα. Επομένως, δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή καθορισμένο ελάχιστο ή μέγιστο χρονικό διάστημα ετών για το οποίο ένα διαβατήριο για χαλυβδικά ημιέτοιμα προϊόντα πρέπει να παραμείνει διαθέσιμο — αυτό θα καθοριστεί μόνον αφού η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δημοσιεύσει τον κανονισμό για αυτή την ομάδα προϊόντων.
Τι ρυθμίζει και τι δεν ρυθμίζει το άρθρο 10
Το άρθρο 10 αφορά την προσβασιμότητα του ίδιου του διαβατηρίου: πρέπει να παραμένει συμβουλευτικό, ακόμη και αν το προϊόν αλλάζει ιδιοκτήτη ή δεν πωλείται πλέον. Το άρθρο δεν ρυθμίζει τις προθεσμίες φύλαξης που προκύπτουν από άλλη νομοθεσία, όπως τεχνικά δοσιέ δυνάμει κανόνων για σήμανση CE ή τεκμηρίωση που ένας κατασκευαστής διατηρεί για λόγους ευθύνης. Αυτές οι υποχρεώσεις υπάρχουν ανεξάρτητα από το productpaspoort και δεν αλλάζουν λόγω του ESPR. Το άρθρο 10 δεν αφορά επίσης το φυσικό προϊόν ή τη φύλαξη του ίδιου του υλικού, αλλά μόνο τα ψηφιακά δεδομένα που έχουν καταγραφεί γι' αυτό. Και το άρθρο δεν λέει τίποτα για το ποιος φέρει το κόστος αυτής της διαθεσιμότητας ή σε ποια τεχνική λύση επιτυγχάνεται — αυτό εξαρτάται από τον εμπορικό φορέα και το μέρος που φιλοξενεί το διαβατήριο.
Όχι καθορισμένη ημερομηνία, αλλά καθορισμένο σχέδιο
Δεν υπάρχει ημερομηνία που να αναφέρεται για το πότε καθορίζεται αυτή η προθεσμία φύλαξης για σίδηρο και χάλυβα, επειδή ο εξειδικευμένος κανονισμός δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί. Τι είναι βέβαιο είναι το ευρύτερο σχέδιο εντός του οποίου συμβαίνει αυτό: στο σχέδιο εργασίας του ESPR για την περίοδο 2025-2030 αναμένεται ο πρώτος ενποιημένος κανονισμός το 2026, με υποχρεώσεις που αρχίζουν μερικούς μήνες αργότερα. Αυτό το σχέδιο εργασίας λέει κάτι για το ρυθμό στον οποίο η Επιτροπή αντιμετωπίζει τις ομάδες προϊόντων, αλλά τίποτα συγκεκριμένο σχετικά με τη διάρκεια της υποχρέωσης διαθεσιμότητας για χαλυβδικά ημιέτοιμα προϊόντα — αυτό προκύπτει μόνον από το κείμενο του κανονισμού, αφού υπάρχει. Μέχρι τότε, δεν ισχύει καμία νόμιμη υποχρέωση για ψηφιακό productpaspoort για αυτή την ομάδα προϊόντων, και επομένως ούτε καμία νόμιμη προθεσμία φύλαξης γι' αυτό.
Τι σημαίνει αυτό για όσους δουλεύουν ήδη με διαβατήρια
Για όσους δουλεύουν ήδη με ένα productpaspoort ή το προετοιμάζουν, το πρώτο βήμα είναι να ελέγξουν αν για το δικό τους τμήμα προϊόντος έχει ήδη δημοσιευθεί ένας ενποιημένος κανονισμός — όσο αυτό δεν ισχύει, η ακριβής προθεσμία φύλαξης απλώς δεν έχει καθοριστεί και δεν υπάρχει τίποτα συγκεκριμένο να λεχθεί. Το δεύτερο βήμα είναι να διατηρήσετε την εσωτερική τεκμηρίωση σε τάξη ανεξάρτητα από αυτήν την αβεβαιότητα: δεδομένα σχετικά με την προέλευση, τη σύνθεση και την επεξεργασία του χάλυβα παραμένουν σχετικά, ανεξάρτητα από το πότε καθορίζεται η νόμιμη προθεσμία. Το τρίτο βήμα είναι να κοιτάξετε την πρακτική πλευρά της φιλοξενίας: ένα διαβατήριο πρέπει να βρίσκεται κάπου, και αυτή η επιλογή είναι ανεξάρτητη από το ερώτημα πόσο καιρό υποχρεώνει τελικά ο νόμος. Το Ferropas φιλοξενεί διαβατήρια για περίοδο δέκα ετών ως δική του συμφωνία παροχής υπηρεσιών — αυτή είναι μια εμπορική δέσμευση της πλατφόρμας, όχι μια εκπλήρωση της νόμιμης προθεσμίας δυνάμει του άρθρου 10. Εάν ο ενποιημένος κανονισμός για το χάλυβα καθορίσει αργότερα μεγαλύτερη ή μικρότερη περίοδο, αυτή είναι μια συμπληρωματική νόμιμη υποχρέωση που είναι ανεξάρτητη από αυτό που μια πλατφόρμα όπως η υπηρεσία προσφέρει.
Η βάση: το άρθρο 10 και το μητρώο στο άρθρο 13
Αυτή η εξήγηση προκύπτει από το άρθρο 10 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781), το οποίο περιγράφει τις απαιτήσεις για το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος, συμπεριλαμβανομένης της υποχρέωσης για συνεχή προσβασιμότητα για μια περίοδο που καθορίζεται ανά ομάδα προϊόντων. Επιπλέον, το άρθρο 13 του ESPR είναι σχετικό, το οποίο ρυθμίζει το μητρώο των ψηφιακών διαβατηρίων προϊόντων: αυτό το μητρώο διατηρεί τα δεδομένα εγγραφής και τους μοναδικούς κωδικούς αναγνώρισης, ανεξάρτητα από το εάν το διαβατήριο ενός μεμονωμένου προϊόντος είναι ακόμα προσβάσιμο μέσω των συνηθισμένων διαύλων. Αυτό το μητρώο αποτελεί επομένως μια συμπληρωματική στρώση παράλληλα με την υποχρέωση διαθεσιμότητας του άρθρου 10, σκοπός της οποίας είναι να διατηρήσει τα δεδομένα ελέγξιμα για την εποπτεία και την επαλήθευση.
Όποιος τώρα ετοιμάζει ένα διαβατήριο προϊόντος για σίδηρο ή χάλυβα, μπορεί καλύτερα να καταγράψει εκ των προτέρων τα δικά του αρχικά δεδομένα (προέλευση, σύνθεση, βήματα επεξεργασίας) με δομημένο τρόπο, ανεξάρτητα από τον ακόμα μη καθορισμένο νόμιμο χρόνο διατήρησης, και να παρακολουθήσει τη δημοσίευση της εξειδικευμένης κατ' εξουσιοδότηση πράξης για τα προϊόντα προκειμένου να δει ποια περίοδος τελικά θα περιλαμβάνεται σε αυτήν.
Με ποιες πληροφορίες βασίζεται
- Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781 (ESPR), άρθρο 10 (απαιτήσεις για το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος)
- Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781 (ESPR), άρθρο 13 (μητρώο ψηφιακών διαβατηρίων προϊόντων)
Ο κανονισμός είναι διαθέσιμος στο EUR-Lex. Παραπέμπουμε ανά ισχυρισμό· δεν χρειάζεται να μας πιστέψετε.
Τι πρέπει να κάνετε συγκεκριμένα
Όποιος θέτει χάλυβα ή ένα ημιτελές προϊόν του στην αγορά, θέλει να γνωρίζει πόσο καιρό τα σχετικά ψηφιακά δεδομένα πρέπει να παραμένουν κάπου αποθηκευμένα. Αυτό δεν είναι μόνο ένα ζήτημα IT («πόσα χρόνια ενοικιάζουμε αποθηκευτικό χώρο») αλλά και οργανωσιακό: κάποιος πρέπει να εγγυηθεί ότι τα δεδομένα αυτά παραμένουν προσβάσιμα, ακόμη και αν στο εσωτερικό αλλάζουν πολλά. Το άρθρο 10 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781) θέτει την απαίτηση ότι το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος πρέπει να είναι διαθέσιμο όσο αυτό παραμένει σχετικό για το εν λόγω προϊόν — η ακριβής περίοδος θα αναλυθεί ανά κατηγορία προϊόντος σε μια εξουσιοδοτημένη πράξη. Για χάλυβα και σιδηρούχα ημιτελή προϊόντα, αυτή η πράξη δεν υπάρχει ακόμη, επομένως ένας συγκεκριμένος αριθμός ετών δεν μπορεί να δοθεί αυτή τη στιγμή.
Το γεγονός ότι η διάρκεια δεν έχει ακόμη οριστεί, δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει τίποτα να κάνουμε. Η υποχρέωση να ρυθμιστούν εκ των προτέρων ποιος είναι υπεύθυνος για τη διαθεσιμότητα αυτή, και πώς αυτό ρυθμίζεται, υπάρχει ήδη.
Τι αναμένεται από εσάς
Ρύθμιση της διαθεσιμότητας για ολόκληρο το κύκλο ζωής του προϊόντος
Το άρθρο 10 του ESPR συνδέει την περίοδο διατήρησης με το προϊόν, όχι με την επιχείρηση. Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι ένα καταστήματα χάλυβα ή μεταλλικής κατεργασίας με δέκα έως εκατό υπαλλήλους δεν μπορεί να περιορίσει τον εαυτό του στο «διαθέτουμε το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος όσο είμαστε πελάτης του παρόχου λογισμικού μας». Τα δεδομένα πρέπει να παραμένουν προσβάσιμα σε όποιον αργότερα χρησιμοποιεί, κατεργάζεται ή αποσυναρμολογεί το προϊόν — ακόμη και αν αυτό συμβαίνει χρόνια μετά την πρώτη πώληση. Για ημιτελή προϊόντα που εξαφανίζονται σε άλλα προϊόντα, αυτό μπορεί να είναι μια μεγάλη περίοδος. Όποιος εξ ανθρωπίνων δυνάμεων την υπηρεσία φιλοξενίας, θα κάνει καλά να το συμφωνήσει συμβατικά με ό,τι σύντομα θα εμφανιστεί στην εξουσιοδοτημένη πράξη, αντί να το βάσει σε μια σταθερή διάρκεια συμβολαίου που τυχαίνει να είναι τρία ή πέντε χρόνια.
Διατήρηση της προσβασιμότητας μέσω του μητρώου
Το άρθρο 13 του ESPR επιβάλλει την εγγραφή του ψηφιακού διαβατηρίου προϊόντος σε ένα κεντρικό μητρώο. Το μητρώο αυτό περιέχει μεταξύ άλλων μια αναφορά στο πού βρίσκεται πραγματικά το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος. Για μια επιχείρηση, αυτό σημαίνει ότι μια εγγραφή δεν είναι μια εφάπαξ ενέργεια: εάν το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος αλλάξει παρόχου φιλοξενίας, αλλάξει μορφή ή η ίδια η επιχείρηση αλλάξει υποδομή, η αναφορά αυτή πρέπει να παραμείνει ακριβής όσο το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος πρέπει να υπάρχει. Τι το μητρώο ψηφιακών διαβατηρίων προϊόντος ακριβώς καταγράφει και ποιος το διατηρεί, συνδέεται άμεσα με το ερώτημα πόσο καιρό όλα πρέπει να παραμείνουν προσβάσιμα: ένα ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος που τεχνικά εξακολουθεί να υπάρχει αλλά η καταχώρηση στο μητρώο του οποίου αναφέρεται σε μια τοποθεσία που δεν υπάρχει πλέον, ουσιαστικά δεν συμμορφώνεται.
Συνεχής προσβασιμότητα, ακόμη και σε περιπτώσεις μεταβολών της επιχείρησης
Η υποχρέωση δεν σταματά σε περίπτωση συγχώνευσης, εξαγοράς, χρεοκοπίας ή διακοπής του δραστηριότητας της επιχείρησης που κατέθεσε το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος. Για ένα ΜΜΕ, αυτές είναι ένα από τα λιγότερο προφανή συμπεράσματα: η υποχρέωση διατήρησης δεν συνδέεται με τη συνέχιση της ύπαρξης της επιχείρησης, αλλά με το προϊόν που είναι ακόμη σε κυκλοφορία. Αυτό αμέσως δημιουργεί το ερώτημα τι συμβαίνει με το διαβατήριο προϊόντος όταν σταματά μια επιχείρηση — ένα ερώτημα που, εξαιτίας της φύσης της υποχρέωσης αυτής, δεν είναι θεωρητικό, ιδιαίτερα όχι σε έναν κλάδο με πολλούς μικρότερους, εξειδικευμένους προμηθευτές.
Πού παρουσιάζονται προβλήματα στην πράξη
Μια πρώτη κατάσταση: ένα συμβόλαιο φιλοξενίας με έναν προμηθευτή IT λήγει μετά από μερικά χρόνια, και κανείς δεν έχει προηγουμένως συμφωνήσει τι θα συμβεί με τα δεδομένα μετά το πέρας του συμβολαίου. Το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος ουσιαστικά εξαφανίζεται, ενώ το προϊόν είναι ακόμη σε χρήση για χρόνια.
Μια δεύτερη: κατά την εξαγορά, η τεκμηρίωση προϊόντος μεταφέρεται, αλλά η πρόσβαση στο υποκείμενο σύστημα στο οποίο ήταν τα ψηφιακά διαβατήρια προϊόντος, όχι. Ο αγοραστής έχει το χάλυβα, αλλά όχι το κλειδί για τα σχετικά δεδομένα.
Ένα τρίτο: μια επιχείρηση καταχωρεί το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος σωστά κατά τη δημιουργία, αλλά ξεχνά να ενημερώσει την καταχώρηση στο μητρώο όταν αργότερα μεταβαίνει σε ένα άλλο σύστημα για να συνδέσει τα δεδομένα με το δικό της σύστημα ERP ή απογραφής. Ο κωδικός QR στο προϊόν τότε αναφέρεται σε μια διεύθυνση που δεν διατηρείται πλέον ενεργή.
Μια τέταρτη κατάσταση προκύπτει κατά την ομαδική εγγραφή: μια παρτίδα χάλυβα που έχει εγγραφεί ως ομάδα, χωρίζεται αργότερα και μεταπωλείται σε μικρότερα μέρη. Εάν δεν έχει καθοριστεί εκ των προτέρων πώς η ομαδική εγγραφή έναντι της ατομικής εγγραφής σχετίζεται με την υποχρέωση διατήρησης ανά μερική παράδοση, είναι αργότερα ασαφές ποιος είναι υπεύθυνος για ποιο μέρος της παρτίδας για τη διαθεσιμότητα των δεδομένων.
Μια πέμπτη: μια επιχείρηση υποθέτει ότι μια περίοδος διατήρησης πέντε ή δέκα ετών (όπως συνηθίζεται σε άλλες κανονιστικές διατάξεις) ισχύει και εδώ αυτόματα, και οργανώνει την αποθήκευση ανάλογα. Επειδή η πραγματική περίοδος για τον χάλυβα πρέπει ακόμα να καθοριστεί με ένα κατ' εξουσιοδότηση κανονιστικό έγγραφο, αυτή η υπόθεση δεν μπορεί να τεκμηριωθεί αυτή τη στιγμή — και η πραγματική περίοδος μπορεί να είναι τόσο μικρότερη όσο και μεγαλύτερη.
Τι μπορείτε να τεκμηριώσετε
- Μια συμφωνία φιλοξενίας που δεν τελειώνει στο τέλος μιας περιόδου σύμβασης, αλλά προβλέπει ρητά τη μεταφορά ή την παράταση μόλις η περίοδος διατήρησης από το κατ' εξουσιοδότηση κανονιστικό έγγραφο γίνει γνωστή.
- Μια εσωτερική ένδειξη του ποιος είναι υπεύθυνος για την ενημέρωση της καταχώρισης στο μητρώο, συμπεριλαμβανομένου του τι πρέπει να συμβεί κατά την αλλαγή συστήματος.
- Μια διαδικασία για αλλαγές επιχείρησης (αγορά, συγχώνευση, διακοπή) στην οποία καθορίζεται ο τρόπος μεταφοράς της πρόσβασης στα δεδομένα διαβατηρίου, όχι μόνο τα ίδια τα δεδομένα.
- Μια επισκόπηση των κωδικών αναγνώρισης που αντιστοιχούν σε κάθε παρτίδα ή προϊόν, ειδικά σε περίπτωση διαίρεσης των παρτίδων — αυτό συνδέεται με τον τρόπο με τον οποίο κάθε προϊόν έχει έναν μοναδικό κωδικό αναγνώρισης λαμβάνει.
- Ένα δοσιέ ανά κατηγορία προϊόντος με την ημερομηνία εγγραφής, τον φιλοξενούντα φορέα που χρησιμοποιήθηκε και τυχόν αλλαγές σε αυτόν, ώστε σε περίπτωση ελέγχου να είναι εύκολο να επιδειχθεί ότι η διαθεσιμότητα έχει ρυθμιστεί πάντα.
- Ένας σταθερός έλεγχος σε κάθε αλλαγή στο αρχείο δεδομένων που παρέχεται για το διαβατήριο, ώστε να είναι αμέσως σαφές εάν μια προσαρμογή στο αρχείο συνεπάγεται επίσης προσαρμογή της περιόδου αποθήκευσης.
Μόλις η εξουσιοδοτημένη πράξη για σίδηρο και χάλυβα καθορίσει συγκεκριμένη περίοδο διατήρησης, θα προστεθεί εδώ. Μέχρι τότε, είναι κυρίως θέμα σωστής ανάθεσης της ευθύνης για τη διαθεσιμότητα — αυτό το μέρος της υποχρέωσης είναι ήδη καθορισμένο.
Αυτό δεν είναι νομική συμβουλή. Αυτή η σελίδα παρέχει γενικές πληροφορίες σχετικά με τη νομοθεσία που αφορά αυτή την πλατφόρμα. Δεν γνωρίζουμε την κατάστασή σας. Εάν έχετε αμφιβολίες σχετικά με τη δική σας περίπτωση, συμβουλευθείτε έναν δικηγόρο ή την αρμόδια αρχή εποπτείας.
Γραμμένο με AI βάσει των πηγών παραπάνω, ελεγμένο από ένα άνθρωπο στις 2026-08-22. Κάτι δεν είναι σωστό; Ενημερώστε μας — οι διορθώσεις λαμβάνουν προτεραιότητα.